Το Βουλισμένο Αλώνι-Τιμωρία ασεβούς γεωργού ή ένα θαυμαστό γεωλογικό φαινόμενο

  15 χιλιόμετρα περίπου δυτικά του Ηρακλείου, κοντά στο χωριό Μάραθος βρίσκεται το Βουλισμένο Αλώνι το οποίο αποτελεί ένα από τα πιο περίεργα γεωλογικά φαινόμενα στην Ελλάδα. Πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο βύθισμα με κυκλικό σχήμα διαμέτρου 90 μέτρων και βάθους έως και 50 μέτρων. Από ψηλά φαίνεται σαν κρατήρας ηφαιστείου. Οι γεωλόγοι θεωρούν ότι αυτό το βύθισμα (καρστική δολίνη)προήλθε από την κατακρήμνιση σπηλαίου που βρισκόταν εκεί.

Ωστόσο κάτι το μέγεθος του βυθίσματος , κάτι το γεγονός ότι το σπήλαιο δεν βρέθηκε ποτέ , γεννήθηκε ο θρύλος του γεωργού.

Στο σημείο αυτό λοιπόν σύμφωνα με τον θρύλο ένας γεωργός διατηρούσε το αλώνι του. Ένα καλοκαίρι η σοδειά του ήταν πλούσια και ο γεωργός ανυπομονούσε να τη μαζέψει.Φοβόταν μήπως κάποιο καιρικό φαινόμενο στο μεταξύ του την καταστρέψει.Ανήμερα λοιπόν της γιορτής του Προφήτη Ηλία ο γεωργός είπε στη γυναίκα του ότι έπρεπε να πάνε στο αλώνι γιατί η συγκομιδή δεν μπορούσε να περιμένει ούτε μία μέρα.Η γυναίκα είχε αντιρρήσεις και του είπε ότι αυτό ήταν ασέβεια προς τον Προφήτη Ηλία αλλά εκείνος δεν κάμφθηκε..Πήρε την κόρη του μαζί του και πήγε στο αλώνι για να αρχίσει τη συγκομιδή..Η κόρη του ενώ δούλευαν τραγουδούσε :«Γύρω γεια τωνε κι όλα τ’ άχερα δικά ντωνε…»..Ξαφνικά μια υπόκωφη βοή ακούστηκε η γη υποχώρησε και στην κυριολεξία κατάπιε τον γεωργό και την κόρη του..Οι κάτοικοι ήταν πεπεισμένοι ότι αυτή ήταν η τιμωρία του Προφήτη Ηλία για την απιστία του γεωργού..Ακόμη και σήμερα, υποστηρίζουν ότι, την ημέρα του Προφήτη Ηλία, ακούγονται τριξίματα από τα άχυρα και το τραγούδι της κόρης του γεωργού «Γύρω γεια τωνε κι όλα τ’ άχερα δικά ντωνε…»

Τελικά θρύλος ή απλά κατολίσθηση τα τοιχώματα στο Βουλισμένο Αλώνι προσφέρονται για αναρρίχηση και σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο θα συναντήσετε εκεί σχολές αναρρίχησης.

Μου φαίνεται καλή ιδέα να το επισκεφτούμε ανήμερα του Προφήτη Ηλία! Άραγε θα ακούσουμε το τραγούδι της κόρης του γεωργού;

 Πηγή-Φωτογραφίες:  Μηχανή του χρόνου και candianews.gr

Οι Οθωμανοί,οι Αυστριακοί και τα πρώτα κρουασάν..δεν ήταν Γαλλικά..

τουρκική σημαία της εποχής

κρουασάν

Το 1683 οι Οθωμανοί βρίσκονται και πάλι έξω από τη Βιέννη πολιορκώντας την πόλη.Συνήθης τακτική τους ήταν να βάζουν τους λεγόμενους λαγουμιτζίδες να σκάβουν λαγούμια κάτω από τα τείχη των πόλεων και στη συνέχεια να τα ανατινάζουν..Αυτό έκαναν λοιπόν και το 1683 στη Βιέννη..Μόνο που οι αρτοποιοί που ξυπνούσαν πολύ πρωί για να φτιάξουν τα αρτοποιήματα τους άκουσαν τις αξίνες των λαγουμιτζίδων. Αμέσως ειδοποίησαν τον αυστριακό στρατό για τα κόλπα των Τούρκων και έτσι η Βιέννη για δεύτερη φορά σώζεται από τους Οθωμανούς. Η πολιορκία λύθηκε και οι Τούρκοι αποχώρησαν . Οι αφανείς ήρωες οι φουρνάρηδες για να γιορτάσουν τη νίκη των αυστριακών έφτιαξαν ένα γλύκισμα που θα συμβόλιζε τη νίκη τους. Δίπλωσαν λοιπόν τη ζύμη τους σε σχήμα μισοφέγγαρου για να κοροϊδέψουν ουσιαστικά την ημισέληνο που υπήρχε στην τουρκική σημαία..Έτσι φτιάχτηκαν τα πρώτα κρουασάν που οι αυστριακοί τα ονόμασαν kipfel(γερμανική λέξη για το μισοφέγγαρο). Το 1770 Η Αυστριακή Μαρία Αντουανέτα παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο τον 16ο. Έχοντας νοσταλγήσει το kipfel της πατρίδας της ζήτησε από τους σεφ του παλατιού να τις φτιάξουν ένα τέτοιο γλύκισμα. Οι Γάλλοι σεφ άλλαξαν λίγο τη συνταγή χωρίς να αλλάξουν το σχήμα και το ονόμασαν «croissant», από τη γαλλική λέξη που σημαίνει επίσης μισοφέγγαρο...Κάπως έτσι δημιουργήθηκε το σύμβολο της γαλλικής ζαχαροπλαστικής..  

ΝΑΞΟΣ ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΣ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ

Η Νάξος έχει έκταση 442 τετρ. χλμ. και είναι το μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων. Η ακτογραφία της Νάξου δεν παρουσιάζει κολπώσεις ανεπτυγμένες ούτε ασφαλή φυσικά λιμάνια και γι' αυτό το λόγο οι κάτοικοι ασχολούνται περισσότερο με γεωργικές και κτηνοτροφικές εργασίες και πολύ λίγο με αλιευτικές.Γενικά η Νάξος έχει σχήμα ωοειδές και γεωφυσικά διακρίνεται στην ορεινή Νάξο (ανατολική και βόρεια) και στην πεδινή Νάξο (δυτική και νότια).(Wikipedia)Πατάτες και γραβιέρα Νάξου.Πως συνδέονται;Μετά το τέχνασμα του Καποδιστρια οι πατάτες έγιναν δημοφιλείς στους έλληνες και η καλλιέργειά τους αναπτύχθηκε σε όλο τον ελλαδικό χώρο..Στη Νάξο άρχισαν να καλλιεργούν πατάτες στο τέλος του 18ου αιώνα.Σταδιακά η καλλιέργεια πατάτας στο νησί αναπτύχθηκε και μέχρι σήμερα οι πατάτες Νάξου ξεχωρίζουν για την ποιότητά τους.Η κοιλάδα του Λιβαδιού επιλέχθηκε επίσημα από το κράτος και εκεί ιδρύθηκε το κέντρο σποροπαραγωγής  πατάτας το 1953 απ'όπου εφοδιάζεται πατατόσπορο όλη η  επικράτεια. Η Νάξος φημίζεται ωστόσο και για την ελαφριά γραβιέρα της και κάπου εδώ βρίσκεται και το μυστικό που κάνει την πατάτα της τόσο γευστική!Πριν πολλές δεκαετίες οι γεωργοί παρατήρησαν ότι στις περιοχές που ζούσαν τα βόδια οι πατάτες γίνονταν πιο μεγάλες και γευστικότερες. Έτσι συνδέθηκε η κοπριά των ζώων με την καλλιέργεια της πατάτας.Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να αυξήσουν τον αριθμό των ζώων για να αυξηθεί η κοπριά για τα χωράφια τους..Έτσι με φυσικό λίπασμα οι πατάτες παραμένουν γευστικότατες και η παραγωγή γραβιέρας ακμάζει. Πλέον το νησί έχει 9.500 βοοειδή αλλά και 130.000 αιγοπρόβατα για την παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων και περίπου 300 με 400 οικογένειες καλλιεργούν πατάτες, με τη παραγωγή να φτάνει περίπου τα 7 εκατομ. ετησίως. 

H ελληνική πόλη κάτω από τη θάλασσα της Ελαφονήσου.

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε την Ελαφονησο ως το μαγευτικό νησάκι της Λακωνίας απέναντι από τη Νεάπολη και όχι άδικα βέβαια..Οι παραλίες του Σίμος και Σαρακίνικο αποτελούν έναν επίγειο παράδεισο..απέραντοι αμμόλοφοι ,κέδροι, κρυστάλλινα γαλαζοπράσινα νερά συνθέτουν ένα ονειρικό σκηνικό..Η Ελαφόνησος όμως κρύβει ένα ακόμα θαύμα στα μαγικά νερά της..Στο Παυλοπέτρι ελαφονήσου και σε μόλις 4 μέτρα βάθος υπάρχει ένας αρχαίος οικισμός του 2800 π.χ. Πρώτος την εντόπισε ο Φωκίων Νέγρης το 1904, αλλά την αποκάλυψε το 1967 ο βρετανός καθηγητής Φλέμινγκ σε συνεργασία με τον έφορο αρχαιοτήτων Σπάρτης, καθηγητή Άγγελο Δεληβοριά.Το 2009 ο επικεφαλής της αρχαιολογικής αποστολής Τζον Χέντερσον δημιούργησε ψηφιακή απεικόνιση στην οποία βλέπουμε πως ήταν η πόλη πριν βυθιστεί.Το νερό την προφύλαξε από το χρόνο και την ανθρώπινη παρέμβαση. Ευδιάκριτα είναι τα βυθισμένα διώροφα σπίτια με τους κήπους, οι ναοί, το νεκροταφείο και  το λιμάνι. Ως τώρα έχουν εντοπιστεί 15 κτίρια με  τουλάχιστον 12 δωμάτια το καθένα καθώς και ένα  πολύπλοκο σύστημα διαχείρισης των υδάτων με  κανάλια και σωλήνες νερού. Διάσπαρτα, σε όλη την έκταση της πόλης υπάρχουν αγάλματα, μεγάλοι πήλινοι αμφορείς, εργαλεία και άλλα αντικείμενα καθημερινής χρήσης. Συνολικά καταλαμβάνει  μια έκταση περίπου 9 στρεμμάτων και μάλλον είναι η παλαιότερη βυθισμένη πόλη στον κόσμο.... Οι επιστήμονες πιθανολογούν ότι η πόλη καταποντίστηκε από σεισμό 8 ρίχτερ, γύρω στο 1.000 π.Χ ενώ άλλοι μετατοπίζουν το γεγονός στο 375μ.Χ.... 
Πρακτικά οι Έλληνες δεν μπορούν να την επισκεφθούν καθώς δεν έχει αξιοποιηθεί τουριστικά και οι περισσότεροι μάλλον αγνοούν την ύπαρξή της.... 

Ψηφιακή απεικόνιση της βυθισμένης πόλης

Η βυθισμένη πόλη

ΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΤΟΥ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗ

Ο όρμος Σελόντα βρίσκεται στα σύνορα Κορινθίας -Αργολίδας. Όρμος κλειστός και βαθύς που μοιάζει με τα νορβηγικά φιόρδ αποτέλεσε ιδανική επιλογή για να βρει καταφύγιο το θρυλικό υποβρύχιο Παπανικολής..

Στις 24 Δεκεμβρίου 1940, το υποβρύχιο «Παπανικολής»

 επιτέθηκε εναντίον μεγάλης ιταλικής νηοπομπής στην Αδριατική Θάλασσα και κατόρθωσε να βυθίσει στα Στενά του Οτράντο τρία ιταλικά οπλιταγωγά, συνολικού βάρους 25.000 τόνων, που μετέφεραν όπλα, πολεμοφόδια και εν γένει πολεμικό υλικό στα παράλια της Αλβανίας, για να ενισχυθούν οι ιταλικές μονάδες που προσπαθούσαν να νικήσουν τους Έλληνες. Για το σπουδαίο κατόρθωμά του αυτό, ο κυβερνήτης Μ. Ιατρίδης προβιβάστηκε άμεσα σε αντιπλοίαρχο επ’ ανδραγαθία και του απονεμήθηκε το«Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας», στις 30 Δεκεμβρίου 1940. Κατά τη διάρκεια του πολέμου εκτέλεσε 14 πολεμικές περιπολίες στην Αδριατική και στο Αιγαίο, βυθίζοντας αντίπαλα σκάφη συνολικού εκτοπίσματος 13.000 τόνων.  Από το παρακείμενο χωριό Σοφικό -τόπο καταγωγής  του κυβερνήτη- ο Κυβερνήτης του Παπανικολής σε συνεργασία με τον ιερέα του Χωριού επιβίβαζε με ασφάλεια συμμάχους σαμποτέρ για να τους μεταφέρει στη Μέση Ανατολή..Σήμερα στον κόλπο βρίσκονται ιχθυοκαλλιέργειες ενός από τους μεγαλύτερους παραγωγούς και προμηθευτές τσιπούρας και λαβρακίου της Ελλάδας.