Από την παιδίατρο Κατερίνα Ζερβού...

ΣΤΡΕΠΤΟΚΟΚΚΙΚΗ ΦΑΡΥΓΓΙΤΙΔΑ
Η οξεία φαρυγγίτιδα ή κυνάγχη ή φαρυγγοαμυγδαλίτιδα είναι συχνή νόσος της παιδικής ηλικίας και οφείλεται σε πολλά αίτια (πίνακας 1).
Ο β αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας Α, αποτελεί το συχνότερο μικροβιακό αίτιο οξείας στρεπτοκοκκικής φαρυγγίτιδας, μικρό ποσοστό ασθενών, όμως νοσεί από αυτόν σε σχέση με τα υπόλοιπα αίτια.
Επειδή η στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα απαιτεί θεραπεία με αντιμικροβιακή αγωγή, ο κλινικός ιατρός είναι απαραίτητο να αποφασίζει άμεσα για τη διάγνωση από τα κλινικά συμπτώματα, την οποία πρέπει να επιβεβαιώνει εργαστηριακά.

ΚΛΙΝΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Η οξεία στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα έχει ειδικά κλινικά και επιδημιολογικά χαρακτηριστικά που βοηθούν στη διάγνωση.
Η νόσος προσβάλλει κυρίως παιδιά ηλικίας 5-15 ετών, συχνότερα το χειμώνα και νωρίς την άνοιξη.
Τα παιδιά με οξεία στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα συνήθως εμφανίζουν άλγος στο φάρυγγα, δυσκαταποσία και πυρετό.
Άλλα συμπτώματα, που μπορεί να εμφανίσουν κυρίως τα παιδιά, είναι κεφαλαλγία, ναυτία, έμετος και κοιλιακά άλγη.
Στην αντικειμενική εξέταση διαπιστώνεται ερυθρότητα, οίδημα και υπερπλασία του λεμφικού ιστού στον οπίσθιο φάρυγγα και τις αμυγδαλές που συχνά συνοδεύεται με φλεγμονώδη στοιχεία και παρουσία επιχρίσματος.
Επίσης παρατηρείται διόγκωση και άλγος στους τραχηλικούς λεμφαδένες, ενίοτε δε οστρακιώδες εξάνθημα(οστρακιά)
Η διάγνωση της στρεπτοκοκκικής φαρυγγίτιδας δεν μπορεί να βασιστεί με βεβαιότητα σε κλινικά συμπτώματα, διότι κανένα από αυτά δεν είναι παθογνωμονικό.
Συνήθως τα ίδια συμπτώματα απαντούν και σε άλλες λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού, γι αυτό συχνά η διάγνωση πρέπει να επιβεβαιώνεται εργαστηριακά.
Η απουσία πυρετού ή η εμφάνιση συμπτωμάτων, όπως επιπεφυκίτιδα, βράγχος φωνής, λαρυγγίτιδα, βήχας, στοματίτιδα, μικροκηλιδώδες εξάνθημα και διάρροια συνηγορούν για ιογενή λοίμωξη.
Οι κατευθυντήριες οδηγίες για την αντιμετώπιση της στρεπτοκοκκικής φαρυγγίτιδας προτείνονται από την Αμερικανική Εταιρία Λοιμώξεων,
με σκοπό να διευκολύνουν στη σωστή διάγνωση και τη χορήγηση της κατάλληλης θεραπείας για να προληφθούν οι επιπλοκές της νόσου
(πυώδεις επιπλοκές, ρευματικός πυρετός, σπειραματονεφρίτιδα, παιδιατρικό αυτοάνοσο νευροψυχιατρικό σύνδρομο "Pediatric Autoimmune Neuropsychiatric Disorders Associated with Streptococcal Infection"-PANDAS),
να βελτιωθούν γρήγορα τα κλινικά συμπτώματα, να περιοριστεί η μετάδοση του στρεπτοκόκκου σε άλλα άτομα και να ελαχιστοποιηθούν οι ανεπιθύμητες ενέργειες από άσκοπη χορήγηση αντιβιοτικών.

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ

Η απομόνωση του στρεπτοκόκκου στην καλλιέργεια του φαρυγγικού επιχρίσματος, αποτελεί την πλέον αξιόπιστη μέθοδο για τη διάγνωση της οξείας στρεπτοκοκκικής φαρυγγίτιδας, απαιτεί, όμως, χρόνο 2-3 ημερών.
Η σωστή λήψη της καλλιέργειας με βαμβακοφόρο στυλεό από την επιφάνεια των δύο αμυγδαλών και από το οπίσθιο τοίχωμα του φάρυγγα, αυξάνει το ποσοστό απομόνωσης του στρεπτοκόκκου σε 90-95% των περιπτώσεων.
Ψευδώς αρνητική καλλιέργεια μπορεί να έχουμε αν η λήψη δεν γίνει σωστά ή αν έχει προηγηθεί χορήγηση αντιβιοτικών. Η ανίχνευση του μικροβιακού αντιγόνου (Strep test) είναι μέθοδος ταχεία και απαιτεί βραχύ χρόνο (<30΄).
Διατίθενται στο εμπόριο διάφορα τυποποιημένα αντιδραστήρια (Kit) για την ανίχνευση του αντιγόνου του β αιμολυτικού στρεπτοκόκκου της ομάδας Α.
Τα περισσότερα απ' αυτά έχουν ευαισθησία και ειδικότητα σε ποσοστό 80-90% και >95%, αντίστοιχα.
Το θετικό αποτέλεσμα του Strep test, σε υψηλό ποσοστό, θέτει τη διάγνωση και πρέπει να αξιολογείται για την έγκαιρη έναρξη της θεραπείας,
ενώ το αρνητικό δεν αποκλείει τη στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα γι' αυτό, επί ισχυρής υποψίας, πρέπει να επιβεβαιώνεται με καλλιέργεια.

ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΣΤΡΕΠΤΟΚΟΚΚΙΚΗΣ ΦΑΡΥΓΓΙΤΙΔΑΣ

Αφορούν στη διάγνωση και αντιμετώπιση της στρεπτοκοκκικής φαρυγγίτιδας.
α) ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ
Η διάγνωση της στρεπτοκοκκικής φαρυγγίτιδας πρέπει να βασίζεται στην κλινική εικόνα και τα επιδημιολογικά δεδομένα και να επιβεβαιώνεται με εργαστηριακές εξετάσεις.
Θετική καλλιέργεια ή θετικό αντιγόνο με "Strep test" δηλώνουν την παρουσία του β-αιμολυτικού στρεπτοκόκκου στο φάρυγγα.
Στις περιπτώσεις που το αντιγόνο είναι αρνητικό με "Strep test", αν πρόκειται για παιδιά και εφήβους με συμβατή κλινική εικόνα το αποτέλεσμα πρέπει να επιβεβαιώνεται με καλλιέργεια φαρυγγικού επιχρίσματος,
ενώ αν πρόκειται για ενήλικες που η στρεπτοκοκκική κυνάγχη είναι σπάνια και η πιθανότητα εμφάνισης ρευματικού πυρετού πολύ μικρή, η διάγνωση μπορεί να στηριχθεί μόνο στα αποτελέσματα ανίχνευσης του αντιγόνου
και δεν συνιστάται καλλιέργεια φαρυγγικού επιχρίσματος επί αρνητικού "Strep test" (διάγραμμα 1).Επανάληψη των εργαστηριακών εξετάσεων ("Strep test", καλλιέργεια φάρυγγος) δεν κρίνεται σκόπιμη μετά τη θεραπεία.
 Τα περισσότερα άτομα που είναι ελεύθερα κλινικών συμπτωμάτων και έχουν θετική καλλιέργεια φάρυγγος μετά τη συμπλήρωση της κατάλληλης θεραπείας, είναι φορείς του στρεπτοκόκκου.

β) ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η οξεία συμπτωματική στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα που έχει επιβεβαιωθεί με "Strep test" ή καλλιέργεια πρέπει να αντιμετωπίζεται με αντιμικροβιακή θεραπεία για την ταχεία βελτίωση των κλινικών συμπτωμάτων και την πρόληψη των επιπλοκών.Θεραπεία εκλογής της στρεπτοκοκκικής φαρυγγίτιδας θεωρείται η δεκαήμερη χορήγηση πενικιλλίνης.
Εκτός από την πενικιλλίνη, η στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί με αμπικιλλίνη ή αμοξικιλλίνη, αμπικιλλίνη/σουλμπακτάμη, με αμοξικιλλίνη/κλαβουλανικό, με κεφαλοσπορίνες και μακρολίδες (πίνακας 2).
Πρόσφατες συγκριτικές κλινικές μελέτες δείχνουν ότι τα νεότερα φάρμακα, ακόμη και όταν χορηγούνται για βραχύτερα χρονικά διαστήματα (5-7 ημέρες), είναι εξίσου αποτελεσματικά με τη 10ήμερη θεραπεία της πενικιλλίνης.Η αζιθρομυκίνη, νεώτερη μακρολίδη, έχει το βραχύτερο δοσολογικό σχήμα (20mg/kg/24ωρο 1 δόση x 3 ημέρες), το οποίο έχει αποδειχθεί εξίσου αποτελεσματικό με τα άλλα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της στρεπτοκοκκικής φαρυγγίτιδας.
Πρέπει να σημειωθεί ότι σε ορισμένες περιοχές, η αντοχή του στρεπτοκόκκου στις μακρολίδες είναι υψηλή (>20%). Στην Ελλάδα υπολογίζεται σε 15-25%.

γ) ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΦΟΡΕΩΝ ΚΑΙ ΑΤΟΜΩΝ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΕ ΣΤΕΝΗ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΣΧΟΝΤΕΣ

Στους φορείς δεν συνιστάται θεραπεία, εκτός από μερικές περιπτώσεις όπως τα άτομα: 1) με οικογενειακό ιστορικό ρευματικού πυρετού,
2) που νοσούν από οξεία στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα σε περιόδους επιδημίας ρευματικού πυρετού ή μεταστρεπτοκοκκικής σπειραματονεφρίτιδας και
3) που στο οικογενειακό τους περιβάλλον νόσησαν και άλλοι με οξεία στρεπτοκοκκική κυνάγχη.
Στις περιπτώσεις αυτές η εκρίζωση του στρεπτοκόκκου από το φάρυγγα των φορέων μπορεί να γίνει με την ακόλουθη αντιμικροβιακή θεραπεία: α) Clindamycin 20-30 mg/kg/24ωρο (3 δόσεις) x 10 ημέρες για τα παιδιά και 600 mg/24ωρο (2-3 δόσεις) x 10 ημέρες για τους ενηλίκους,
β) Penicillin + Rifampicin x 10 ημέρες,
γ) Αμοξικιλλίνη/Κλαβουλανικό και δ) κεφαλοσπορίνες ή μακρολίδες. Στις περιπτώσεις ατόμων σε στενή επαφή με πάσχοντες με διεισδυτική λοίμωξη από β αιμολυτικό στρεπτόκοκκο της ομάδας Α,
όπως νεκρωτική μυοπεριτονιιτιδα ή σύνδρομο τοξικού shock, συνιστάται εκρίζωση των φορέων για να περιοριστεί η διασπορά στελεχών που προκαλούν διεισδυτικές θανατηφόρες λοιμώξεις.

δ) ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΕΣ ΥΠΟΤΡΟΠΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΘΕΤΙΚΗ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ Η ΘΕΤΙΚΟ ΑΝΤΙΓΟΝΟ

Μικρό ποσοστό παιδιών εμφανίζουν υποτροπή της φαρυγγίτιδας με κλινικά συμπτώματα και θετικό Strep test ή καλλιέργεια σε βραχύ χρονικό διάστημα μετά τη συμπλήρωση της 10ήμερης θεραπείας.
Στις περιπτώσεις αυτές συνιστάται να επαναλάβουν τη θεραπεία με το ίδιο ή άλλο αντιβιοτικό. Στα άτομα με επανειλημμένες υποτροπές, με καλλιέργεια φάρυγγος θετική, πρέπει να γίνεται διαφορική διάγνωση από την ιογενή φαρυγγίτιδα σε χρόνιους φορείς.
Γι' αυτό, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη: 1) τα κλινικά σημεία εάν αντιστοιχούν σε ιογενή λοίμωξη ή σε στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα,
2) τα επιδημιολογικά δεδομένα μιας περιοχής αν συνηγορούν για ιογενή επιδημία ή από στρεπτόκοκκο,
3) η ανταπόκριση στα αντιβιοτικά, η οποία αν είναι ταχεία συνηγορεί για στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα,
4) η καλλιέργεια φάρυγγος αν είναι θετική ή όχι μεταξύ των επεισοδίων (το θετικό αποτέλεσμα ενισχύει τη φορεία) και
5) η άνοδος του τίτλου αντιστρεπτολυσίνης (TASO), η οποία συνηγορεί για στρεπτοκοκκική λοίμωξη.
Η αντιμετώπιση της συμπτωματικής υποτροπιάζουσας στρεπτοκοκκικής φαρυγγίτιδας πρέπει να γίνεται με κλινδαμυκίνη,
με το συνδυασμό αμοξικιλλίνης/κλαβουλανικού ή αμπικιλλίνης/σουλμπακτάμης.
Η αμυγδαλεκτομή συνιστάται για άτομα με συχνές υποτροπές, ιδιαίτερα όταν τα επεισόδια δεν ελαττώνονται με την πάροδο των ετών.
ΠΗΓΗ :http://www.iatrikionline.gr, ΟΔΗΓΙΕΣ :Β. ΣΥΡΙΟΠΟΥΛΟΥ

Από την παιδίατρο Κατερίνα Ζερβού..

ΑΛΛΕΡΓΙΚΗ Η ΑΤΟΠΙΚΗ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑ(ΕΚΖΕΜΑ)

Είναι μια χρόνια κνησμώδης φλεγμονώδης νόσος του δέρματος που εμφανίζεται στη βρεφική ηλικία(συνήθως μετά τον 3ο μήνα) και χαρακτηρίζεται απο υφέσεις και εξάρσεις.
Η ατοπική δερματίτιδα οφείλεται σε ανοσολογική διαταραχή η οποία προκαλείται από γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες.
Η ανάπτυξη της ατοπικής δερματίτιδας οφείλεται στα γονίδια(κληρονομείται) , στο 70% των ατοπικών παιδιών υπάρχει ιστορικό ατοπίας και στους δύο γονείς και στο 25% στον ένα γονέα.
Η ατοπική δερματίτιδα εκδηλώνεται όταν το βρέφος έρθει σε επαφή με διάφορα ερεθίσματα(περιβαλλοντικούς παράγοντες) όπως τροφές,συνθετικές -χρωστικές ουσίες,γύρη,φυτά,ακάρεα οικιακής σκόνης ,λοιμώξεις, τρίχωμα ζώων(γάτας-σκύλου),μάλλινα ή συνθετικά υφάσματα,απορρυπαντικά, αυξημένο επίπεδο υγρασίας και ψυχολογικό στρες.
Η ατοπική δερματίτιδα συνήθως εμφανίζεται στην ηλικία των 2-6 μηνών και διαρκεί μέχρι το 2ο ή 3ο χρόνο ζωής(βρεφική μορφή).
Οι βλάβες συνήθως είναι ερυθρές με έντονη ξηρότητα , κνησμό και εντοπίζονται πιο συχνά στο πρόσωπο(μάγουλα), στο κορμό και στις εξωτερικές επιφάνειες των χεριών και των ποδιών.
Πολλές φορές οι βλάβες είναι υγρές- ορορροούν(δηλαδή βγάζουν υγρό).
Συχνά από τον έντονο κνησμό μπορεί να προκληθεί τραυματισμός και λύση του δέρματος με κίνδυνο τη μικροβιακή επιμόλυνση(συνήθως από staphylococcus aureus).
Η μορφή της ατοπικής δερματίτιδας της παιδικής ηλικίας (είναι συνέχεια της βρεφικής) εμφανίζεται μεταξύ 4-10 ετών και οι βλάβες εντοπίζονται πιο συχνά στις καμπτικές επιφάνειες(πτυχές) των αγκώνων και των γονάτων και στο κορμό.

ΠΡΟΛΗΨΗ
1.Απομάκρυνση των αλλεργιογόνων ερεθισμάτων από το περιβάλλον του βρέφους.
Τα ρούχα και όλα τα υφάσματα που έρχονται σε επαφή με το δέρμα του μωρού(σεντόνια,πετσέτες κ.α.) πρέπει να είναι βαμβακερά.
Αποφεύγουμε τα συνθετικά υφάσματα, ναύλον και τα συνθετικά χνούδωτα παιχνίδια.
Τα ρούχα και τα κλινοσκεπάσματα του βρέφους πρέπει να πλένονται με ειδικά υποαλλεργικά βρεφικά απορρυπαντικά.
Το δωμάτιο του μωρού πρέπει να καθαρίζεται και να αερίζεται συχνά,να είναι λιτό , να αποφεύγονται οι μοκέτες και τα χνουδωτά αντικείμενα και παιχνίδια και να είναι ελεύθερο απο ερεθιστικές ουσίες και μυρωδιές(αρώματα,εντομοαπωθητικά κ.α.)
2.Τροποποίηση της διατροφής και αποφυγή της τροφής που έχουμε παρατηρήσει ότι προκαλεί στο βρέφος έξαρση του εκζέματος(συνήθως είναι όξινες τροφές όπως ντομάτα πορτοκάλι,φράουλα).
Η τροφική αλλέργια στη περίπτωση της ατοπικής δερματίτιδας είναι συνήθως παροδική,μετά απο 1 χρόνo μπορούμε να δοκιμάσουμε σταδιακά την τροφή που έχουμε αποκλείσει απο τη διατροφή του βρέφους
Σε σοβαρές περιπτώσεις η επανεισαγωγή της τροφής θα πρέπει να γίνει στο νοσοκομείο με επίβλεψη.
Αποφεύγουμε τροφές που περιέχουν συντηρητικά και χρωστικές ουσίες.
3.Μητρικός θηλασμός:Τα μωρά που θηλάζουν έχουν μικρότερα ποσοστά εμφάνισης ατοπικής δερματίτιδας και αλλεργιών.
4. Η θερμοκρασία του δωματίου του μωρού θα πρέπει να είναι 20-22 °C όχι παραπάνω γιατί το μωρό ιδρώνει και αυτό επιδεινώνει το έκζεμα.
5. Το μπάνιο του μωρού πρέπει να γίνεται με χλιαρό (35-36°C) νερό και χωρίς τη χρήση σφουγγαριού γιατί το ζεστό νερό προκαλεί υπεραιμία και επιδεινώνει τις βλάβες.
6.Χρησιμοποιούμε για το μπάνιο του βρέφους ειδικό καθαριστικό αφρόλουτρο ελεύθερο σαπώνων με pH 5.5 .
7. Σε περίοδο έξαρσης της ατοπικής δερματίτιδας χρησιμοποιούμε για το μπάνιο αφρόλουτρο με έλαιο διαχεόμενης φάσης( bath oil).
8. Για μεγάλυτερη ενυδάτωση των ξηρών βλαβών χρησιμοποιούμε
υδρόφιλο έλαιο εντός της μπανίερας ή αμέσως μετά το μπάνιο σε όλο το σώμα.
9.Μετά το μπάνιο σκουπίζουμε το δέρμα πολύ απαλά και ταμποναριστά χωρίς τρίψιμο και στη συνέχεια το ενυδατώνουμε εφαρμόζοντας σε σχεδόν υγρό δέρμα την ειδική υδατική κρέμα με αυξημένα λιπίδια για την ενίσχυση και τη διόρθωση του επιδερμικού φραγμού.
10. Κόβουμε τα νύχια του μωρού ώστε με το κνησμό να μην δημιουργηθούν τραυματισμοί στο δέρμα.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Η θεραπεία εξαρτάται αν οι βλάβες είναι υγρές ή ξηρές.
Αν οι βλάβες είναι υγρές τοποθετούμε κομπρέσες με αποστειρωμένη γάζα και φυσιολογικό ορό 4-6 φορές την ημέρα για 2-3 μέρες μέχρι να στεγνώσει το δέρμα.
Στη συνέχεια τις αντιμετωπίζουμε όπως τις ξηρές βλάβες ,εφαρμόζουμε δηλαδή μαλακτικές ειδικές κρέμες για ενυδάτωση.
Στις πιο σοβαρές καταστάσεις πολλές φορές χορηγείται θεραπεία με κορτιζονούχο κρέμα πρώί-βράδυ, πάντα όμως κατόπιν σύστασης του παιδιάτρου.
Σε περίπτωση έντονου κνησμού χορηγείται αντιισταμινική αγωγή από το στόμα και όταν συνυπάρχει μικροβιακή επιμόλυνση αντιβίωση.

Η αλλεργική δερματίτιδα συνήθως υποχωρεί τα πρώτα χρόνια ζωής.
Τα παιδιά με ατοπική δερματίτιδα έχουν πιθανότητα 30-50% για την μελλοντική ανάπτυξη άλλου νοσήματος όπως αλλεργική ρινίτιδα, αλλεργική επιπεφυκίτιδα, άσθμα, αλλεργίες.

Πηγή: παιδοαλλεργιολογικό τμήμα νοσοκομείο παίδων "Αγλαία Κυριακού, Τσιβιτανίδου-Κακούρου Ταλια παιδοδερματολόγος, Κωνσταντόπουλος παιδιατρική

Από την παιδίατρο Ζερβού Κατερίνα..Πυρετικοί σπασμοί

ΠΥΡΕΤΙΚΟΙ ΣΠΑΣΜΟΙ

Οι πυρετικοί σπασμοί είναι η συχνότερη αιτία σπασμών στα παιδιά και εμφανίζονται με τον
πυρετό.
Εκδηλώνονται στο2-5% του παιδικού πληθυσμού,ηλικίας από 6 μηνών μέχρι 5 ετών και
συνήθως εμφανίζονται στο πρώτο εικοσιτετράωρο του πυρετού.
Πιθανολογείται ότι οφείλονται στην ανωριμότητα κέντρων του εγκεφάλου να αντιδράσουν
στην απότομη αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος του παιδιού,συνεπώς θεωρούνται
ως σύνδρομο αντιδραστικών σπασμών.
Συνήθως υπάρχει γενετική προδιάθεση και θετικό οικογενειακό ιστορικό σπασμών σε ένα απο
τους δύο γονείς.
Οι πυρετικοί σπασμοί διακρίνονται σε απλούς(γενικευμένοι τονικοκλονικοί διάρκειας μικρότερης απο 15 λεπτά και χωρίς υποτροπή τις επόμενες 24 ώρες) και σε σύνθετους όταν
είναι εστιακοί ,έχουν διάρκεια μεγαλύτερη από 15 λεπτά ή όταν τα επεισόδια είναι περισσότερα από ένα σε 24 ώρες.
Κατά τη διάρκεια των σπασμών το παιδί παρουσιάζει απώλεια συνείδησης(χάνει τις αισθήσεις του,δεν έχει επαφή με το περιβάλλον),τα μάτια είναι συνήθως ανοιχτά,το βλέμμα είναι προσηλωμένο στο κενό,έχει συσπάσεις(σπασμούς) των χεριών και των ποδιών και ωχρότητα ή κυάνωση δέρματος.
Το επεισόδιο διαρκεί συνήθως < 1λεπτό αλλά μπορεί να διαρκέσει εώς 15 λεπτά, αμέσως μετά το επεισόδιο το παιδί δεν θυμάται το συμβάν είναι υπνηλικό και υποτονικό.
Οι πυρετικοί σπασμοί είναι καλοήθης κατάσταση ,τα παιδιά δεν κινδυνεύουν απο τους σπασμούς εκτός αν παραταθούν πανώ απο 15 λεπτά.
Πριν καταλήξουμε στη διάγνωση των πυρετικών σπασμων πρέπει να αποκλειστούν άλλες καταστάσεις που προκαλούν σπασμούς με ή χωρίς πυρετό όπως λοιμώξεις του κεντρικού νευρικού συστήματος(πχ μηνιγγίτιδα),ηλεκτρολυτικές διαταραχές(Na,K,Ca),διαταραχές του επιπέδου γλυκόζης στο αίμα,μεταβολικά νοσήματα.
Οι πυρετικοί σπασμοί έχουν την τάση να υποτροπιάζουν,ιδίως στο 50% των παιδιών που εμφανίζουν σπασμούς πριν το 1ο έτος.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΠΥΡΕΤΙΚΩΝ ΣΠΑΣΜΩΝ
1.Παραμένουμε ψύχραιμοι
2.Μεταφέρουμε το παιδί σε ασφαλές μέρος μακριά από αιχμήρα αντικείμενα για να αποφύγουμε πιθανό τραυματισμό.
3.Ξαπλώνουμε το παιδί σε πλάγια θέση ώστε να αποφύγουμε πιθανή εισρόφηση
4.Ελέγχουμε τη θερμοκρασία του παιδιού
5.Σε περίπτωση πυρετού χορηγούμε αντιπυρετικά απο το ορθό,ΔΕΝ ΧΟΡΗΓΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ
6.ΔΕΝ ΤΑΡΑΚΟΥΝΑΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ,ΔΕΝ ΤΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΠΑΝΙΟ ΟΥΤΕ ΠΟΤΕ ΒΑΖΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ
7.Εάν ο γιατρός σας έχει συνταγογραφήσει διαζεπάμη την χορηγόυμε από το ορθό αν δεν λυθούν οι σπασμοί σε 10 λεπτά
8. Εάν είναι το πρώτο επεισόδιο σπασμών που παρουσιάζει το παιδί σας ή αν έχει διάρκεια μεγαλύτερη από 15 λεπτά μεταφέρουμε το παιδί στο παιδίατρο ή στο νοσοκομείο για να διαπιστωθεί εαν πρόκειται για επεισόδιο απλών πυρετικών σπασμών.

ΖΕΡΒΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΑ

ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ

ΙΑΤΡΕΙΟ : Γ.ΜΠΟΥΣΙΟΥ 14-16 ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ

Από την Παιδίατρο Κατερίνα Ζερβού

ΨΥΧΟΚΙΝΗΤΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΩΝ 5 ΧΡΟΝΩΝ

ΝΕΟΓΕΝΝΗΤΟ
• Πρηνής θέση:τα πόδια μαζεμένα κάτω από την κοιλιά,η πύελος ψηλά,το πρόσωπο είναι γυρισμένο στο πλάι.
• Καθιστή θέση:πλήρης κάμψη της ράχης.
• Τα χέρια είναι κλειστά σε γροθιές,το αντανακλαστικό του Moro είναι ενεργό.

ΣE 4 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ
• Πρηνής θέση: σηκώνει στιγμιαία το κεφάλι.
• Ύπτια θέση:χαλαρό το κεφάλι,το κεφάλι μένει πίσω όταν έλκεται το βρέφος στη καθιστή θέση.
• Αντιδρά στους ήχους,αρχίζει να χαμογελά, κλαίει.
• Προσηλώνει τα μάτια στο πρόσωπο της μητέρας όταν του μιλά.

2 ΜΗΝΩΝ
• Πρηνής θέση:σηκώνει το κεφάλι ψηλότερα.
• Καθιστή θέση:το κεφάλι εξακολουθεί να υπολείπεται.
• Τα χέρια δεν είναι σφιγμένα γροθιές για λίγο χρονικό διάστημα.
• Κρατά για λίγο τη κουδουνίστρα που τοποθείται στο χέρι του.
• Χαμογελά στο πρόσωπο που του μιλά.

3 ΜΗΝΩΝ

• Πρηνής θέση:σηκώνει το κεφάλι και το στήθος με εκτεταμένους βραχίονες.
• Εκτείνει το χέρι προς τα αντικείμενα αλλά αποτυγχάνει να τα πιάσει,γνέφει στα παιχνίδια.
• Χέρια χαλαρά ,γυρίζει το βλέμμα στο θόρυβο.
• Λέει φωνήεντα α-α, ο-ου.
• Γελά, αναγνωρίζει τη μητέρα, εκδηλώνει χαρά όταν δει το φαγητό του.
• Παρακολουθεί αντικείμενο μέχρι 180°

4 ΜΗΝΩΝ

• Στηρίζει το κεφάλι.
• Εκτείνει το χέρι προς τα αντικείμενα ,τα πιάνει και τα φέρνει προς το στόμα.
• Παράγει ήχους(αγκού),γελά δυνατά.
• Προσανατολίζεται στον ήχο της φωνής.

6 ΜΗΝΩΝ
• Γυρίζει από την πρηνή στην ύπτια θέση.
• Κάθεται λίγο με υποστήριγμα στη πλάτη.
• Στηρίζει το βάρος του όταν κρατείται σε όρθια θέση.
• Μεταφέρει αντικέιμενο απο το ένα χέρι στο άλλο,πετάει ένα κύβο όταν του προσφέρεται ένας άλλος.
• Γυρίζει το κεφάλι και εντοπίζει με τα μάτια τον ήχο σε απόσταση 50cm.
• Γελά ,παρατηρεί την πορεία αντικειμένου στο πάτωμα.
• Χαμογελά στο είδωλό του στο καθρέπτη.

8 ΜΗΝΩΝ
• Γυρίζει απο την ύπτια στη καθιστή θέση,στριφογυρίζει γύρω γύρω ,μπουσουλάει.
• Κάθεται για λίγο χωρίς υποστήριγμα.
• Κρατά 2 κύβους ανά χέρι ,τους χτυπά.
• Λέει 2 συλλαβές πχ ντα-ντα.
• Χρησιμοποιεί τη παλάμη ,προσπαθεί να πιάσει παιχνίδια που βρίσκονται μακριά του.

10 ΜΗΝΩΝ
• Κάθεται σταθερά από μόνο του χωρίς υποστήριξη.
• Έρπει με τη κοιλιά,μπουσουλάει.
• Στέκεται όρθιο κρατώντας έπιπλα.
• Αρπάζει αντικείμενα με τον αντίχειρα και τον δείκτη, αποσπά αντικείμενα απο το χέρι κάποιου άλλου.
• Γνέφει "γειά", κάνει παλαμάκια.

12 ΜΗΝΩΝ
• Σηκώνεται ανεξάρτητα,περπατά με το ένα χέρι κρατημένο,κάνει μερικά βήματα.
• Σκαλίζει πράγματα με το δείκτη, βάζει και βγάζει κύβους σε κουτί.
• Λέει 1-2 λέξεις με έννοια πχ μαμά.
• Κάνει αντίο,στέλνει φιλί.
15 ΜΗΝΩΝ
• Περπατάει μόνο του,ανεβαίνει τα σκαλιά μπουσουλώντας.
• Φτιάχνει πύργο με 3 κύβους.
• Ακολουθεί απλές εντολές.
• Λέει 4-5 λέξεις καθαρά.
• Πίνει απο ποτήρι μόνο του, ζητά αντικείμενο δείχνοντας.
•
18 ΜΗΝΩΝ
• Τρέχει,κάθεται σε μικρή καρέκλα,ανεβαίνει τα σκαλιά κρατώντας με το ένα χέρι.
• Φτιάχνει πύργο με 4 κύβους,μουτζουρώνει το χαρτί.
• Χρησιμοποιεί λέξεις(μέσο όρο 10).
• Τρώει με το κουτάλι, αυτοταίζεται.
• Δέχνει όταν του ζητηθεί τα μάτια ,μύτη..
• Μπορεί να παραπονεθεί όταν είναι βρεγμένο,φιλάει τους γονείς.

21 ΜΗΝΩΝ
• Συλλαμβάνει αντικείμενο απο το έδαφος χωρίς να χάνει την ισορροπία του.
• Φτιάχνει πύργο με 6 κύβους.

2 ΕΤΩΝ
• Τρέχει καλά,ανεβαίνει και κατεβαίνει τα σκαλιά,ανοίγει πόρτες,πηδάει,σκαρφαλώνει στα έπιπλα.
• Φτιάχνει πύργο με 7 κύβους.
• Αντιγράφει κάθετη γραμμή.
• Βγάζει κάλτσες ,παπούτσια,παντελόνι..
• Συνδιάζει 2 λέξεις πχ μπαμπάς έφυγε.
• Λέει ότι θέλει να ουρήσει.

2,5 ΕΤΩΝ
• Πηδά και με τα 2 πόδια.
• Βαδίζει στις μύτες των δακτύλων.
• Φτιάχνει πύργο με 9 κύβους.
• Αντιγράφει οριζόντια και κάθετη γραμμή χώρις να φτιάξει σταυρό.
• Λέει φράσεις με 3-4 λέξεις. Λέει ολόκληρο το όνομα του.
• Έλεγχος σφικτήρων στη διάρκεια της ημέρας.

3 ΕΤΩΝ
• Στέκεται στιγμιαία στο ένα πόδι,κάνει ποδήλατο με 3 ρόδες.
• Φτιάχνει πύργο με 10 κύβους.
• Αντιγράφει κύκλο και σταυρό με μολύβι.
• Μιλά ελεύθερα,επαναλαμβάνει 3 αριθμούς, λέει τραγουδάκια,κάνει ερωτήσεις.
• Απαντά σε ερώτηση πχ τι κάνουμε με το κουτάλι; ,αποχωρίζεται λίγο τη μητέρα.
• Αναγνωρίζει την ηλικία και το φύλο του.
• Παίζει απλά παιχνίδια ,πλένει τα χέρια του.
• Διακρίνει το μικρό από το μεγάλο.
• Έλεγχος σφικτήρων και τη νύχτα.

4 ΕΤΩΝ
• Περπατά στις πτέρνες,κάνει κουτσό,σκαρφαλώνει σε δέντρο.
• Εναλλάσσει τα πόδια όταν κατεβαίνει σκάλες.
• Αντιγράφει σταυρό και τετράγωνο.
• Σχεδιάζει άνθρωπο με 3-4 μέλη.
• Αναγνωρίζει 3-4 χρώματα,μετράει ως το 10.
• Βουρτσίζει δόντια,ντύνεται χωρίς βοήθεια.
• Λέει ποιήματα,τραγούδια.

5 ΕΤΩΝ
• Χοροπηδά, πηδά χαμηλά εμπόδια.
• Αντιγράφει τρίγωνο.
• Σχηματίζει άνθρωπο με 8-10 μέλη.
• Ρωτά την έννοια των λέξεων
• Συμμετέχει σε ομαδικό παιχνίδι,επιλέγει το φίλο του, παρηγορεί σε ανάγκη.

Γενικά( μέσος όρος): 1o χρόνο λένε 1-3 λέξεις, 2ο χρόνο λένε φράσεις 2-3 λέξεων, 3ο χρόνο σχηματίζουν προτάσεις
4ο χρόνο σχηματίζουν αλληλουχία προτάσεων(συμμετοχή σε συνομιλία) και στο 5ο χρόνο σχηματίζουν πιο σύνθετες προτάσεις(αντωνυμίες -προθέσεις).

Φυσιολογικά υπάρχουν διαφορές στο ρυθμό ψυχοκινητικής εξέλιξης και πολλά παιδιά φτανούν στα σημεία που αναφέρονται ως σταθμοί νωρίτερα ή
αργότερα από την ηλικία που σημειώνεται.ΟΙ ηλικίες που αναφέρονται χρησιμεύουν για να δώσουν μια εικόνα ανάπτυξης στο σύνολο.
Η παρακολούθηση και η αξιολόγηση της ψυχοκινητικής εξέλιξης γίνονται απο τον παιδίατρο στα πλαίσια της περιοδικής εκτίμησης της φυσιολογικής εξέλιξης του παιδιού.
Μέσω της αξιολόγησης αυτής ανιχνεύονται παιδιά με πιθανή αναπτυξιακή διαταραχή.

Πηγή: Nelson παιδιατρική, κλινική παιδιατρική(Κωνσταντόπουλος)

Η διατροφή του μωρού σας μετά τον 6ο μήνα!Από την παιδίατρο Ζερβού Κατερίνα

Η ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΜΕΤΑ ΤΟΝ 6ο ΜΗΝΑ

Μέχρι την ηλικία των 5-6 μηνών το μητρικό γάλα ή το τροποποιημένο γάλα αγελάδος(γάλα σε σκόνη) αποτελεί πλήρη και αποκλειστική τροφή για το βρέφος.
Από την ηλικία των 5 μήνών(ή 5 1/2 - 6 μηνών για τα βρέφη που θηλάζουν αποκλειστικά) παράλληλα πάντα με το μητρικό θηλασμό γίνεται σταδιακή εισαγωγή των στερεών τροφών.
Ο Παγκόσμιος Οργάνισμός Υγείας (Π.Ο.Υ. / WHO) συστήνει ότι η καλύτερη ηλικία για να ξεκινήσει η πρώτη στερεά τροφή είναι μετά τους 6 μήνες.
Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής συστήνει ότι η καλύτερη ηλικία για να ξεκινήσει η πρώτη στερεά τρoφή είναι μετά την ηλικία των 4 μηνών μέχρι την ηλικία των 6 μηνών.
Από τον 6ο μήνα συστήνω την είσοδο στερεών τροφών,προσθέτοντας σταδιακά φρόυτα ,χορτόσουπα,κρέας στη διατροφή του μωρού ,στο στάδιο αύτο σταματάει και η
αποστέιρωση.

Πάντα εισάγουμε κάθε νέα στερεή τροφή με 4-5 μέρες διαφορά απο την επόμενη ώστε να
έχουμε το χρόνο να παρατηρήσουμε τυχόν αντίδραση του βρέφους στη νέα τροφή(εξάνθημα
δέρματος,διάρροια,εμετό).

Κάθε νέα τροφή χορηγείται σταδιακά και αυξάνουμε την ποσότητα της σιγά-σιγά , δηλαδή:
Την 1η μέρα δίνετε 1-2 κουταλάκια και μετά δίνετε γάλα.
Την 2η μέρα δίνετε 3-4 κουταλάκια και μετά δίνετε γάλα.
Την 3η μέρα δίνετε 5-6 κουταλάκια και μετά δίνετε γάλα κ.ο.κ
Όταν το μωρό τρώει όλη την ποσότητα της κρέμας, φρούτων ή σούπας, δεν χρειάζεται
πια να συμπληρώνετε με γάλα.

Μην προσθέτετε καθόλου αλάτι ή ζάχαρη στο φαγητά του βρέφους.

Οι στερεές τροφές δίνονται στο μωρό με το κουταλάκι.

ΦΡΟΥΤΟΚΡΕΜΑ
Τον 6ο μήνα αρχίζουμε τη φρουτόκρεμα αντικαθιστώντας σταδιακά το δεκατιανό του γάλα.
Τα φρούτα που θα χρησιμοποιήσουμε πρέπει να είναι ώριμα φρούτα εποχής
(προτιμάμε φρούτα με την εξής σειρά: αχλάδι, μήλο, μπανάνα,πορτοκάλι,…).
Τα φρούτα αλέθονται στο μπλέντερ. Το πορτοκάλι δίνεται πάντα τελευταίο(πρώτα βάζουμε το
χυμό του πορτοκαλιού στη φρουτόκρεμα και αργότερα το πορτοκάλι).
Ξεκινάμε με ¼ αλεσμένου φρούτου, την δεύτερη μέρα το ½ την τρίτη τα ¾
και στη συνέχεια ολόκληρο. Αφού δοκιμάσουμε ένα φρούτο, δοκιμάζουμε μετά από 4-5 μέρες και το επόμενο,
αφού δοκιμάσει το μώρο μερικά φρούτα στη συνέχεια κάνουμε και αναμείξεις,
(1/2 αχλάδι, ½ μήλο, ½ μπανάνα, ½ πορτοκάλι κοκ).
Τις πρώτες μέρες συμπληρώνουμε το γεύμα του με τη χορήγηση γάλακτος.
ΧΕΙΜΩΝΑ :Αχλάδι, μήλο, μπανάνα, πορτοκάλι, μανταρίνι ...
ΑΝΟΙΞΗ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ: Καρπούζι, πεπόνι, ροδάκινο, βερίκοκο κ.α.

ΧΟΡΤΟΣΟΥΠΑ
Δέκα μέρες μετά την εισαγωγή της φρουτόκρεμας προσθέτουμε το μεσημεριανό γεύμα του μωρού,που αποτελείται αρχικά από τη
χορτόσουπα.
Ξεκινάμε με μια μικρή πατάτα,ένα μικρό καρότο και σέλινο.
Τα βράζουμε σε μισό λίτρο νερό για μισή περίπου ώρα και στη συνέχεια τα πολτοποιούμε στο
μπλεντερ,με λίγο απο το ζωμό τους,στο τέλος προσθέτουμε 1-2 κουταλάκια ωμό ελαιόλαδο
και μερικές σταγόνες λεμόνι.
Δεν βάζουμε αλάτι ( Αποφεύγουμε το αλάτι καθώς είναι επιβαρυντικό για την νεφρική λειτουργία).
Άλλα λαχανικά που μπορούμε να προσθέσουμε είναι κολοκυθάκια,γλυκοπατάτα,μπρόκολο,κουνουπίδι
φασολάκια πράσινα,λίγο χυμό ντομάτας,λίγο κρεμμύδι
Τη δίνουμε σταδιακά δύο,πέντε...δέκα κουταλάκια...,τις πρώτες μέρες συμπληρώνετε με γάλα.
Η εισαγωγή του νέου λαχανικού πρέπει να γίνεται σταδιακά(ένα νέο λαχανικό τη φορά).
Ο σκοπός είναι να φάει το μώρο ένα μπολάκι (180-200γρ) χορτόσουπα και να μη χρειάζεται
συμπλήρωμα γάλακτος.

ΚΡΕΑΤΟΣΟΥΠΑ
Επτά μέρες μετά την έναρξη της χορτόσουπας,αρχίζει η κρεατόσουπα.
Αρχικά βράζουμε ενα μικρό κομμάτι στήθος κοτόπουλο (80-100 γρ.) ,καλά πλυμένο και κομμένο σε κομματάκια, για 30 λεπτα.
Στη συνέχεια προσθέτουμε τα λαχανικά και τα αφήνουμε να βράσουν 30 λεπτά ακόμα.
Αφού βράσουν τα πολτοποιούμε όλα μαζί στο μπλέντερ.
Μετά από μια βδομάδα το κοτόπουλο εναλλάσεται,με άπαχο μοσχάρι.
Μπορούμε αν θέλουμε να δινουμε στο μωρό το μοσχάρι ή το κοτόπουλο μαζί με όποιο συνδυασμό λαχανικών θέλουμε ή και να δίνουμε σκέτη χορτόσουπα εναλλάξ με κρεατόσουπα.
Στη συνέχεια μπορούμε αν θέλουμε να δοκιμάσουμε τη γαλοπούλα, κατσικάκι, αρνάκι.
Το χοιρινό κρέας το βάζουμε στη διατροφή μετά το χρόνο

Στον 6ο μήνα εφόσον το μωρό θηλάζει, συνεχίζουμε το θηλασμό όσο συχνά επιθυμεί το μωρό,
Βάζετε Το Βρέφος Συχνά Στο Στήθος Να Θηλάσει Γιατί Υπάρχει Κίνδυνος Απογαλακτισμού Κατα Την Εισαγωγή Των Στερεών Τροφών.
Σε περίπτωση που το μωρό πίνει γάλα σκόνη αντικαθιστούμε το γάλα 1ου εξαμήνου ( Νο1)
με γάλα 2ου εξαμήνου (Νο2).
Δεν δίνουμε φρέσκο γάλα αγελάδος στο παιδί μέχρι ηλικία 1 έτους.

Από τον 7ο μήνα το μωρό μπορεί να φάει κρόκο αυγού(ο κρόκος να είναι καλά βρασμένος).
Συνήθως τον δίνουμε στο μώρο πριν τη φρουτόκρεμα.
Αρχίζουμε με μισό κουταλάκι κρόκου και σιγά-σιγά δίνουμε ολόκληρο τον κρόκο.
Μπορεί να τρώει τρεις κρόκους την εβδομάδα.

Από τον 7ο μήνα μπορούμε να δώσουμε κρέμα δημητριακών το απόγευμα,η οποία παρασκεύαζεται με νιφάδες βρώμης και γάλα.
Εναλλακτικά αντί για βρώμη παρασκεύαζεται με φαγόπυρο,κριθάρι,κεχρί ή κινόα.

Από το 8ο μήνα δίνουμε το ασπράδι του αυγού.

Από τον 9ο μήνα πρέπει να αρχίσει να μασάει και το βοηθούμε πολτοποιώντας με το πιρούνι
τα μαλακά φαγητά και όχι πλέον με το μίξερ ή δίνοντας του να κρατάει μπισκοτάκι.
Επίσης ξεκινάμε να δίνουμε στο παιδί το νερό με ποτηράκι και όχι με το μπιμπερό.

Από το 9ο-10ο μήνα ξεκινήστε να δίνεται στο βρέφος να δοκιμάζει γεύσεις από τα δικά σας
φαγητά (πολτοποιώντας με το πιρούνι διάφορες δικές σας τροφές).

Γιαούρτι από τον 10ο μήνα : προτιμούμε το αγελαδινό ολόπαχο γιαούρτι.
Αποφεύγουμε τα παιδικά.
Μπορούμε για να βελτιώσουμε τη γέυση να προσθέσουμε φρούτα (αλεσμένα)
ή δημητριακά χωρίς γάλα (πχ τα σκέτα δημητριακά),ή μπισκοτάκι.

10-12 μηνών: προσθέτουμε στη διατροφή του βρέφους όλο και πιο πολλές τροφές.
Όσπρια: δοκιμάζουμε φακές και φασόλια αρχικά αλεσμένα και μετά λιωμένα με το πηρούνι.

Τυρί: Μπορούμε να προσθέσουμε αλεσμένο τυρί κασέρι , ανθότυρο ή ακόμα κότατζ στο φαγητό.

Από τον 9ο -11ο μήνα δίνουμε και το ψάρι(γλώσσα,μπακαλιάρο) και απο τα λιπαρά ψάρια
(σολομό, λαβράκι ,σαρδέλα,πέστροφα) προσέχοντας τα κόκκαλα.

Από το 12ο μήνα σε περίπτωση που το μωρό πίνει γάλα σκόνη αντικαθιστούμε το γάλα
2ου εξαμήνου (Νο2) με φρέσκο γάλα (αγελαδινό, κατσικίσιο ή πρόβειο) παστεριωμένο,
με εβαπορέ ή με γάλα σκόνη 3ης βρεφικής ηλικίας (Νο3).

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΜΕΛΙ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ 12 ΜΗΝΩΝ
ΟΙ ΞΗΡΟΙ ΚΑΡΠΟΙ ΜΕΧΡΙ 3 ΕΤΩΝ(λόγω κινδύνου αλλεργίας αλλά και πνιγμού).

Ζερβού Κατερίνα

Παιδίατρος

Από την παιδίατρο Ζερβού Κατερίνα

ΜΗΤΡΙΚΟΣ ΘΗΛΑΣΜΟΣ

Το μητρικό γάλα αποτελεί πλήρη και αποκλειστική τροφή για το βρέφος. Από την ηλικία των 6 μηνών, συμπληρωματικά με το μητρικό θηλασμό, γίνεται σταδιακή εισαγωγή των στερεών τροφών.
Είναι βασική προυπόθεση ότι με την εισαγωγή των στερεών τροφών πρέπει το βρέφος να θηλάζει συχνά( σε διαστήματα που δεν ξεπερνούν τις 4 ώρες) και όσο θέλει (δεν βάζουμε πρόγραμμα στο μητρικό θηλασμό) ώστε να μην οδηγηθούμε στο πρόωρο απογαλακτισμό.

Το ερέθισμα για την παραγωγή γάλακτος προέρχεται από τις θηλαστικές κινήσεις του στόματος του βρέφους στη θηλή του μαστού και από την ικανοποιητική κένωσή του.
Οι κινήσεις αυτές διεγείρουν τον υποθάλαμο και την υπόφυση για την παραγωγή της προλακτίνης και της ωκυτοκίνης.
Η προλακτίνη προκαλεί την παραγωγή γάλακτος από τα κύτταρα του μαστού ενώ η ωκυτοκίνη προκαλεί σύσπαση στο μαζικό αδένα και προωθεί το γάλα προς τη θηλή.

Ο θηλασμός πρέπει να αρχίζει αμέσως( μισή με μια ώρα μετά τον τοκετό),αν καθυστερήσει πάνω από 36 ώρες η πιθανότητα για ένα επιτυχημένο θηλασμό μειώνεται γιατί εξασθενεί το αυτόματο αντανακλαστικό του θηλασμού που έχουν τα νεογνά από
τη γέννηση.

Τις πρώτες μέρες μετά τον τοκετό το γάλα που παράγεται ονομάζεται πρωτόγαλα ή πύαρ και είναι πλούσιο σε πρωτεϊνες ,βιταμίνες και ανοσοσφαιρίνες που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα του νεογνού και το προστατεύουν από ασθένειες.
Η παραγωγή του γάλακτος επηρεάζεται από στρεσογόνα αίτια και μπορεί να γίνει πλήρης αναστολή του, γι αυτό είναι απαραίτητη η ψυχραιμία, η υπομονή και η ηρεμία της μητέρας.

Τα περισσότερα βρέφη θηλάζουν μόνο για 10 λεπτά από κάθε μαστό, άλλα θηλάζουν πιο νωχελικά για 20 λεπτά.
Το περισσότερο γάλα προσλαμβάνεται στα πρώτα λεπτά της διατροφής, το 50% στα πρώτα 2 λεπτά και το 80-90% στα πρώτα 4 λεπτά.

Κατά τη διάρκεια του θηλασμού τις πρώτες 20 μέρες μετά τον τοκετό γίνεται εναλλαγή των μαστών, το μωρό πρέπει να θηλάζει και από τους δύο μαστούς, ώστε κάθε μαστός να ενεργοποιείται, αργότερα δίδεται στο βρέφος ένας μαστός ανά γεύμα.
Ως γνωστό, το γάλα που παράγεται από το μαστό στον ίδιο θηλασμό, στην αρχή είναι πιο λεπτόρρευστο και υδαρές ενώ προς το τέλος του θηλασμού είναι περισσότερο παχύρευστο διότι περιέχει περισσότερο λίπος, άρα περισσότερες θερμίδες.

Αν στον ίδιο θηλασμό το μωρό θηλάσει και από τους δύο μαστούς πιθανόν να πάρει μόνο το αρχικό λεπτόρρευστο γάλα.
Ωστόσο αν όλα πάνε καλά με την ανάπτυξη του μωρού, δεν χρειάζεται να παρέμβουμε στο πως πρέπει να θηλάζει.

ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΗΤΡΙΚΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ

1.Ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα του παιδιού, αφού περιέχει αντισώματα που το προστατεύουν από λοιμώξεις.
Τα βρέφη που θηλάζουν νοσούν σπανιότερα από οξεία μέση ωτίτιδα ,πνευμονία, βρογχιολίτιδα, γαστρεντερίτιδα.
Το μητρικό γάλα περιέχει γαλακτοφερρίνη, μια πρωτεϊνη που συνδέεται με το σίδηρο και έχει ανασταλτική δράση στην ανάπτυξη της E.coli στο έντερο και μπορεί να προφυλάξει από λοιμώξεις που οφείλονται σε μερικά είδη E.coli.

2.Τα βρέφη που θηλάζουν έχουν λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν μελλοντικά παχυσαρκία, σακχαρώδη διαβήτη ή κάποιο καρδιαγγειακό νόσημα.

3.Τα βρέφη που θηλάζουν διατρέχουν μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης αλλεργίας και με πιο ήπια μορφή.
Το μητρικό γάλα είναι κατάλληλη τροφή για βρέφη που παρουσιάζουν αλλεργία στη πρωτεϊνη του γάλακτος αγελάδος και σύνδρομα δυσαπορρόφησης (επίμονες διάρροιες, κολίτιδες).

4. Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι τα βρέφη που θήλασαν για τουλάχιστον 6 μήνες είχαν μειωμένη συχνότητα εμφάνισης λευχαιμίας και λέμφωματος.

5.Ο μητρικός θηλασμός βοηθάει στη πνευματική ανάπτυξη και ωριμότητα του παιδιού.
Βρέφη που θηλάζουν έχουν υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης από αυτά που δεν θηλάζουν.

6.Το μητρικό γάλα περιέχει πρωτεϊνες για τη ανάπτυξη του νεογνού, βιταμίνες A,C,E και λιπαρά οξέα για την καλή ανάπτυξη του εγκεφάλου.

7. Οι θηλαστικές κινήσεις που κάνει το βρέφος δυναμώνουν τους μύες μάσησης,ανακουφίζουν και δυναμώνουν τα ούλα και συμβάλουν σε μία ομαλή περίοδο οδοντοφυίας.
Επίσης το μητρικό γάλα περιέχει τα απαραίτα συστατικά που βοηθούν στη μείωση της τερηδόνας και στο σχηματισμό υγιών δοντιών.

8.Ο μητρικός θηλασμός συμβάλει στη δημιουργία της πιο τρυφερής και ζεστής σχέσης! Στην επικοινωνία και στην ανάπτυξη δεσμού μεταξύ μητέρας και παιδιού.
Επίσης βοηθά στη χαλαρωση και στην ηρεμία του βρέφους.

9.Το μητρικό γάλα είναι στείρο μικροβίων.

10.Δεν κοστίζει.

11.Είναι άμεσα έτοιμο και στη κατάλληλη θερμοκρασία(δεν χρειάζεται αποστείρωση, προθέρμανση, παρασκευή).

12.Είναι εύπεπτο.

ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΤΟΥ ΜΗΤΡΙΚΟΥ ΘΗΛΑΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ

1.Μειώνει το κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού και των ωοθηκών.

2.Ισχυροποιεί τα οστά και προστατεύει τη μητέρα από οστεοπόρωση.

3.Επιταχύνει την επαναφορά της μήτρας στο κανονικό μέγεθος και επιβραδύνει την επάνοδο της εμμήνου ρύσης.

4.Συμβάλει στη καλή ψυχική υγεία της μητέρας, η μητέρα αισθάνεται συναισθηματική πληρότητα.

5.Ο μητρικός θηλασμός καίει θερμίδες και βοηθάει στην ευκολότερη απώλεια βάρους, το βάρος σώματος επανέρχεται πιο γρήγορα στα φυσιολογικά για την κάθε μητέρα επίπεδα.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΠΕΤΥΧΗΜΕΝΟ ΘΗΛΑΣΜΟ

1.Ο θηλασμός πρέπει να αρχίζει αμέσως(μισή με μια ώρα μετά τον τοκετό),γίνεται καθαρισμός με χλιαρό νερό και κρατείται το νεογνό στη κοιλιά ή στο στήθος της μητέρας, ώστε να είναι σε επαφή με το δέρμα του μαστού και τοποθετείται η θηλή στο κέντρο του στόματος του νεογνού.

2.Την ώρα του θηλασμού το βρέφος πρέπει να πεινά, να είναι καθαρό και στεγνό σε ιδανική θερμοκρασία, να το κρατάει η μητέρα σε άνετη ημικαθιστή θέση για να απολαμβάνει το γεύμα του.

3.Η μητέρα πρέπει να είναι άνετη και ήρεμη, το βρέφος κρατιέται άνετα με το πρόσωπο κοντά στο στήθος της μητέρας με το ένα χέρι,ενώ το άλλο κρατά το μαστό κατά τέτοιο τρόπο, ώστε η θηλή να είναι εύκολα προσιτή στο στόμα του βρέφους και να μην αποφράζει τη μυτούλα του μωρού. Το στόμα του βρέφους πρέπει να πιάνει καλά τη θηλή ώστε να μην καταπίνει αέρα.

4.Τα νεογνά τις πρώτες βδομάδες θηλάζουν συχνά(κάθε 2 ώρες ανεξάρτητα αν είναι μέρα ή νύχτα),το βρέφος πρέπει να αφήνεται να θηλάζει μέχρι κορεσμού, όταν το βρέφος τελειώσει δεν πρέπει να "τραβιέται" απότομα από το στήθος, αν το βρέφος δεν "ξεκολλά" από το στήθος, η εισαγωγή ενός δακτύλου στη γωνία του στόματος του βρέφους διευκολύνει να αφήσει την θηλή.
'Οταν τελειώσει ο θηλασμός το βρέφος κρατιέται όρθιο στο ώμο της μητέρας χτυπώντας απαλά την πλατούλα για το βοηθήσει να ρευτεί.

5.Χτυπήματα στα πέλματα ή ταρακουνήματα ή τσιμπήματα για να ξυπνήσουμε το βρέφος για να θηλάσει είναι ανεπίτρεπτα και δημιουργούν αρνητικά συναισθήματα στο βρέφος και αποστροφή προς το θηλασμό και αποτυγχάνει.

6.Αποφυγή χορήγησης συμπληρώματος ξένου γάλακτος, η παραγωγή του μητρικού γάλακτος προσαρμόζεται στις ανάγκες του αναπτυσσόμενου βρέφους.

7.Η μητέρα πρέπει να προσέχει το διαιτολόγιο της ,να αποφεύγει τα οινοπνευματώδη, να μην καπνίζει, να περιορίζει το καφέ, να μη καταναλώνει τροφές
που προκαλούν αέρια στο παιδί. ´Οταν το βρέφος έχει αλλεργία στο γάλα της αγελάδος, η μητέρα πρέπει να αποφεύγει τα γαλακτοκομικά προϊόντα.

8.Αποφεύγεται η χρήση πιπίλας το πρώτο καιρό γιατί προκαλεί σύγχυση των θηλών.

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΟΤΙ ΤΟ ΒΡΕΦΟΣ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΑΡΚΕΤΟ ΓΑΛΑ

1.Αλλάζεται πάνες συχνά τουλάχιστον 6 φορές την ημέρα γιατί έχουν βραχεί και έχει 2-5 κενώσεις την ημέρα, τα ούρα πρέπει να είναι ανοιχτόχρωμα και όχι σκούρα ή πορτοκαλί.

2.Σταθερή αύξηση του βάρους του βρέφους( τους πρώτους 3 μήνες περίπου 25-30gr την ημέρα)

3.Κοιμάται καλά ,είναι ήρεμο, δεν κλαίει, δείχνει υγιές.

Καλή επιτυχία σε όλες τις μανούλες που θηλάζουν, χρειάζεται ψυχραιμία και γαλήνη στη τόσο σημαντική αυτή προσπάθεια, θετική σκέψη και όχι απογοήτευση.

Οι παραπάνω συμβουλές και μερικές ακόμα που θα συζητήσετε με το παιδίατρο θα βοηθήσουν να προσφέρεται αυτό το πολύτιμο Δώρο στο
μωρό σας.

 ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΖΕΡΒΟΥ
ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ

Για τις νέες μανούλες..

ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΗ ΝΕΟΓΝΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟ

ΥΠΝΟΣ
Η ιδανική θερμοκρασία που πρέπει να έχει το δωμάτιο του μωρού είναι 22-24°C το χειμώνα και 24-26°C το καλοκαίρι.
Το βρέφος πρέπει να κοιμάται στο ίδιο δωμάτιο με τους γονείς του μέχρι την ηλικία των 6 μηνών (αλλά όχι στο ίδιο κρεβάτι), γιατί είναι απαραίτητη η επίβλεψή του τους πρώτους μήνες ζωής.
Μετά τους 6 μήνες επιβάλλεται η μεταφόρα του βρέφους στο δικό του δωμάτιο ώστε να συνηθίσει το δικό του χώρο.
Η πιό ασφαλής στάση ύπνου του βρέφους είναι ανάσκελα με ελαφρά κλίση της κεφαλής του στο πλάι.
Τα μωρά μέχρι την ηλικία των 12 μηνών θα πρέπει πάντα να τοποθετούνται ανάσκελα για να κοιμηθούν είτε κατά τη διάρκεια της μέρας ή της νύχτας.
Απαγορεύεται η τοποθέτηση στο κουνάκι του μωρού μαλακών αντικειμένων όπως κουκλάκια,πανάκια ,μαξιλάρια γιατί υπάρχει ο κίνδυνος ασφυξίας.
Τα νεογνά κοιμούνται περίπου 16-20 ώρες την ημέρα, ενώ τα βρέφη μετά την ηλικία των 3 μηνών κοιμούνται 14-15 ώρες περίπου ( 3 ώρες την ημέρα και 11 ώρες το βράδυ).
Το δωμάτιο πρέπει να είναι καθαρό ,να αερίζεται συχνά και η υγρασία να είναι περίπου 40%- 50%.
Μην αφήνετε το μωρό σας να ζεσταθεί υπερβολικά,το μωρό σας πρέπει να ντύνεται ή να σκεπάζεται με ακόμα ένα επιπλέον ρούχο από αυτά που εσείς φοράτε.
Αν χρησιμοποιήσετε κλιματιστικό δεν πρέπει ο αέρας να φυσάει κατευθείαν πάνω στο βρέφος.
Δεν χρησιμοποιούμε συσκεύες για απώθηση εντόμων (κουνούπια) στο δωμάτιο του μωρού, για τη προστασία του από τα κουνούπια χρησιμοποιούμε κουνουπιέρα.

ΟΜΦΑΛΙΔΑ
Φυσιολογικά ξηραίνεται και πίπτει 5-10 μέρες μετά τη γέννηση.
Η περιποίηση περιλαμβάνει την τοπική καθαριότητα και την επάλειψη με διάλυμα οινοπνεύματος με αποστειρωμένη γάζα του ομφαλού (όχι με βαμβάκι γιατί έχει ίνες) κάθε φορά που αλλάζουμε πάνα(4-5 φορές την ημέρα) μέχρι την ξήρανση και την απόπτωση.
Το πρώτο ολοκληρωμένο μπάνιο του μωρού γίνεται μόλις επουλωθεί ο ομφαλός του και όχι πιο νωρίς γιατί υπάρχει ο κίνδυνος επιμόλυνσής του.
Μέχρι την πτώση της ομφαλίδας πλένουμε το βρέφος τοπικά,καθαρίζουμε τις πτυχές του δέρματος και σκουπίζουμε το βρέφος ταμπονάροντας απαλά ,προσέχουμε το δέρμα να παραμένει στεγνό ιδίως στις πτυχές.
Αν δείτε ερυθρότητα και οίδημα γύρω από τον ομφαλό πρέπει να ενημερώσετε τον παιδίατρο γιατί μπορεί να οφείλεται σε ομφαλίτιδα, η οποία είναι σοβαρή λοίμωξη και απαιτείται ενδοφλέβια χορήγηση αντιβίωσης.

ΜΠΑΝΙΟ
Μετά τη πτώση του ομφαλού κάνουμε στο μωρό το ολοκληρωμένο μπάνιο.
Το μπάνιο γίνεται συνήθως πριν το μωρό φάει, σε ειδικό μπανάκι για βρέφη.
Η θερμοκρασία του νερού πρέπει να είναι 36-38°C(ιδανική περίπου 37°C ),τη μετράμε με το ειδικό θερμόμετρο και δοκιμάζουμε το νερό στο έσω μέρος του καρπού μας ώστε να επιβεβαιώσουμε αν είναι κατάλληλη η θερμοκρασία.
Πλένουμε το βρέφος με ειδικό υποαλλεργικό βρεφικό αφρόλουτρο είτε με το χέρι μας ή με βαμβακερό πανάκι(αποφεύγουμε το σφουγγάρι κάθως είναι συχνή εστία μικροβίων και μυκήτων).
Τρίψτε απαλά το σωματάκι και το κεφαλάκι του μωρού δίνοντας προσοχή στις πτυχές του δέρματος(πίσω από τα αυτιά,στη περιοχή της μασχάλης,στο λαιμό,στις μηροβουβωνικές πτυχές),αποφεύγουμε το έντονο τρίψιμο καθώς το δέρμα του μωρού είναι πολύ ευαίσθητο.
Στεγνώνουμε καλά το μωράκι σκουπίζοντας απαλά με τη πετσετούλα.
Πριν ντύσετε το μωρό απλώστε στο δέρμα του αν επιθυμείτε λίγη βρεφική κρέμα για ενυδάτωση.
Τα βαμβακερά πανάκια πρέπει να τα πλένετε συχνά και να τα διατηρείτε στεγνά μακριά από μικρόβια.

ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΣ
Αποφεύγουμε τη χρήση καθαριστικών(υγρά μαντηλάκια) και χρησιμοποιούμε σκέτο άφθονο νερό χωρίς σαπούνι για τον καθαρισμό της περιοχής κάθε φορά που το μωράκι "λερώνεται¨, στεγνωνουμε πολύ καλά την περιοχή και ιδίως το δέρμα στις μηροβουβωνικές πτυχές σκουπίζοντας απαλά και χωρίς τριβή.
Το δέρμα στην περιοχή της πάνας πρέπει να παραμένει καθαρό και στεγνό(χωρίς υγρασία) γιαυτό πρέπει να αλλάζετε τακτικά το βρέφος και να το αφήνετε για κάποιο χρονικό διάστημα χωρίς πάνα για να αερίζεται και να στεγνώνει η περιοχή,ώστε να αποφύγουμε ερεθισμό και δερματίτιδα.

ΓΕΥΜΑΤΑ
Τα νεογέννητα μωρά τρώνε κάθε 1-3 ώρες,θα ταΐζετε το νεογέννητο μωρό κάθε φορά που πεινά.
Κατά τη διάρκεια του πρώτου μήνα της ζωής να ξυπνάτε το μωρό περίπου κάθε 3- 4 ώρες για το ταΐσετε,αν δεν σας έχει "ειδοποιήσει" ότι πεινά ιδίως το βράδυ.
Κατά τη διάρκεια του θηλασμού τις πρώτες 20 μέρες μετά τον τοκετό γίνεται εναλλαγή των μαστών, το μωρό πρέπει να θηλάζει και από τους δύο μαστούς, ώστε κάθε μαστός να ενεργοποιείται. Αργότερα δίδεται στο βρέφος ένας μαστός ανά γεύμα.
Πρέπει να αλλάζουμε την πάνα του βρέφους και να το καθαρίζουμε αν είναι λερωμένο πριν το ταΐσουμε ώστε να αισθάνεται καθαρό και να μπορεί να απολαύσει το γεύμα του.
Στην περίπτωση που το μωρό θηλάζει ρυθμίζει και αυξάνει σταδιακά απο μόνο του την ποσότητα,την διάρκεια και τη συχνότητα των γευμάτων του σύμφωνα με τις ανάγκες της ανάπτυξής του.
Ένα νεογνό που πίνει τροποποιημένο γάλα σκόνη ξεκινάει να τρώει περίπου 45 ml γάλακτος ανά γεύμα αυξάνοντάς το σταδιακά σε 60-90ml την 1η-2η εβδομάδα ζωής,
120 - 150ml σε ηλικία 3 εβομάδων εως 2 μηνών
150-180ml σε ηλικία 2 μηνών έως 3 μηνών
180-220ml σε ηλικία 3 μηνών έως 4 μηνών
220-240 ml σε ηλικία 5 μηνών έως 12 μηνών
Το μωρό έχει φάει ικανοποιητικά όταν μετά από κάθε γεύμα αφήνει λίγο γάλα στο μπιμπερό.Αν δούμε ότι το βρέφος δεν αφήνει υπόλειμμα γάλακτος στο μπιμπερό θα πρέπει να αυξάνουμε το γάλα του ανά 1 κοφτή μεζούρα γάλα σκόνη διαλυμένη σε 30ml βραστό νερό(στην περίπτωση που το μωρό πίνει τροποποιημένο γάλα σκόνη).
Την 1η εβδομάδα ζωής έως τον 1ο μήνα το βρέφος ανάλογα την ποσότητα γάλακτος που πίνει ανά γεύμα, χρειάζεται 6-10 γεύματα γάλακτος το 24ωρο.
Από τον 1ο μήνα έως 3 μηνών χρειάζεται περίπου 5-6 γεύματα γάλακτος το 24ωρο.
Απο τον 3ο έως τον 7ο μήνα χρειάζεται 4-5 γεύματα γάλακτος το 24ωρο
Από τον 7ο έως τον 9ο μήνα χρειάζεται 3-4 γεύματα γάλακτος το 24ωρο
Από τον 9ο έως το 12ο μήνα χρειάζεται 2-3 γεύματα γάλακτος το 24ωρο.
Η συνολική ποσότητα γάλακτος σε ml το 24ωρο που έχει ανάγκη ένα βρέφος είναι περίπου 150ml γάλακτος ανά κιλό βάρους του βρέφους μοιρασμένο σε γεύματα.
Ο καλύτερος τρόπος να αξιολογήσουμε αν το βρέφος τρέφεται ικανοποιητικά είναι η παρακολούθηση του σωματικού του βάρους. Το πρώτο τρίμηνο της ζωής του το βρέφος πρέπει να κερδίζει περίπου 25-30 gr βάρους την ημέρα.
Επίσης το μωρό που τρώει ικανοποιητικά φαίνεται ικανοποιημένο μετά το γεύμα, κοιμάται καλά, δεν κλαίει και παράγει αρκετά ούρα (βρέχει 5-6 πάνες την ημέρα).
Κατά τη διάρκεια του ταΐσματος προσέχετε το βρέφος να πιάνει καλά τη θηλή με το στόμα του ώστε να μην καταπίνει αέρα και δημιουργούνται αέρια στο έντερό του.
Στο τέλος του ταΐσματος πρέπει να φροντίζουμε να μένει πάντα υπόλειμμα γάλακτος στην πιπίλα του μπουκαλιού ώστε το βρέφος να μην καταπίνει αέρα.
Βοηθήστε το μωρό σας να ρευτεί μετά από κάθε γεύμα,κρατήστε το στον ώμο σας ,χτυπώντας του μαλακά την πλάτη.
Μετά από 15 περίπου λεπτά ακόμα και αν δεν έχει ρευτεί μπορούμε να το βάλουμε να ξαπλώσει στο κουνάκι του.
Η πλήρης τροφή του βρέφους μέχρι την ηλικία των 6 μηνών είναι το γάλα, αποφεύγουμε να δίνουμε στο βρέφος νερό ή χαμομήλι καθώς δημιουργούν αίσθημα πληρότητας και οδηγούν στον απογαλακτισμό.

ΑΠΟΣΤΕΙΡΩΣΗ
Μέχρι την ηλικία περίπου των 5 μηνών το μωρό είναι επιρρεπές σε λοιμώξεις γιατί το ανοσοποιητικό του σύστημα δεν είναι ενισχυμένο, γιαυτό είναι απαραίτητη η αποστείρωση των μπουκαλιών, της πιπίλας και γενικά των αντικειμένων που βάζει το μωρό στο στόμα.
Η αποστείρωση γίνεται βράζοντας τα αντικείμενα ή χρησιμοποιώντας τον ειδικό αποστειρωτή.
Το μητρικό γάλα είναι στείρο μικροβίων γιατί βγαίνει κατευθείαν από το στήθος αποκλείοντας τον κίνδυνο μικροβιακής μόλυνσης ή αλλοίωσης.

ΑΝΑΓΩΓΕΣ
Τα περισσότερα βρέφη παρουσιάζουν μικρού βαθμού γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση,
δηλαδή βγάζουν λίγο γάλα, είτε την ώρα που ρεύονται, είτε την ώρα που είναι στο κρεβατάκι τους.
Δεν αποκλείεται λίγο γάλα να βγει και από τη μύτη.
Είναι συχνή κατάσταση που δεν χρειάζεται ανησυχία.
Υποχωρεί σταδιακά μέχρι τον 6ο-8ο μήνα ζωής.
Αν το βρέφος κάνει πολλές αναγωγές ή εμετούς ενημερώνουμε τον παιδίατρο.

ΒΡΕΦΙΚΟΙ ΚΟΛΙΚΟΙ
Εκδηλώνονται συνήθως σε βρέφη 2-3 βδομάδων και υποχωρούν μετά την ηλικία των τριών μηνών.
Τα τυπικά επεισόδια εμφανίζονται αργά το απόγευμα ή το βράδυ αλλά είναι δυνατό να παρατηρούνται οποιαδήποτε ώρα της ημέρας.
Ζητήστε τη συμβουλή του παιδίατρου για την αντιμετώπισή τους.

ΦΙΜΩΣΗ
Το πέος παρουσιάζει φυσιολογική φίμωση(το δέρμα καλύπτει τελείως την κεφαλή του πέους )και η πόσθη (το δέρμα που περιβάλλει εξωτερικά το πέος) δεν πρέπει να έλκεται για να αποκαλυφθεί η βάλανος.
Συνήθως υποχωρεί μέχρι την ηλικία των 12 μηνών,εάν η φίμωση παραμένει αντιμετωπίζεται χειρουργικά μετά τη ηλικία των 5 ετών.

ΚΕΝΩΣΕΙΣ
Τα νεογνά που θηλάζουν έχουν από 1 μέχρι 8 κενώσεις την ημέρα,οι κενώσεις είναι συνήθως υδαρείς, κίτρινες με λευκά άπεπτα στοιχεία.
Νεογνά με τεχνητή διατροφή έχουν από 1 μέχρι 4 κενώσεις την ημέρα ή 1 κένωση κάθε 2 ημέρες.
Ο αριθμός και η σύσταση των κενώσεων διαφέρουν κατά πολύ ανάλογα με το είδος της διατροφής και την ηλικία του νεογνού.

ΑΥΤΙΑ
Τα στεγνώνουμε εξωτερικά με μια πετσέτα μετά από το μπάνιο.Αποφεύγουμε τη χρήση μπατονέτας καθώς υπάρχει κίνδυνος τραυματισμού του ακουστικού πόρου και της τυμπανικής μεβράνης.
Η κυψελίδα(κερί) προσφέρει φυσική προστασία από τις μολύνσεις και καλό θα είναι να μην απομακρύνεται.

ΠΙΠΙΛΑ
Καλό είναι να αποφύγουμε τη χρήση της πιπίλας τις πρώτες ημέρες ζωής ιδίως στα βρέφη που θηλάζουν, γιατί μπορεί να οδηγήσει σε σύγχυση θηλών και το βρέφος να προτιμάει τη πιπίλα αντί του στήθους.

ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΞΗ ΤΟΥ ΒΡΕΦΟΥΣ
Αν παρατηρήσετε ότι το νεογνό σας είναι υποτονικό και δεν είναι ζωηρό όπως συνήθως ή δεν έχει όρεξη να φάει θα πρέπει να ενημερώσετε τον παιδίατρο σας και να μετρήσετε τη θερμοκρασία του σώματος του νεογνού.
Φυσιολογική θερμοκρασία του σώματος του νεογνού μπορεί να είναι έως 37.4-37.6°C ιδίως μετά το γεύμα ή τον ύπνο.
Θερμοκρασία μασχάλης μεγαλύτερη των 37.7°C- 37.8°C πρέπει να θεωρείται σαφώς παθολογική για ένα νεογνό.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ
1.Ελέγχετε το μωρό κάθε φορά που είναι ανήσυχο, μήπως κρυώνει, είναι βρεγμένο, πεινά ή απλά κλαίει γιατί χρειάζεται την αγκαλιά σας.

2.Πρέπει να έχετε το κεφάλι του μωρού σταθερό βάζοντας πάντα το χέρι σας πίσω από το κεφάλι του όταν το κρατάτε μέχρι τον 3ο-4ο μήνα ζωής του που θα μπορεί από μόνο του να κρατήσει σταθερά το κεφάλι του.
Προσέχετε όλες οι κινήσεις σας να είναι αργές και ήρεμες.

3.Κόβετε τα νύχια του μωρού όταν εκείνο είναι ήρεμο (πχ όταν κοιμάται), χρησιμοποιώντας το ειδικό ψαλιδάκι.

4.Το ανοσοποιητικό σύστημα του βρέφους δεν είναι αναπτυγμένο τους πρώτους μήνες ζωής και το μωράκι κινδυνεύει απο λοιμώξεις γιαυτό πρέπει να αποφεύγονται οι υπερβολικές επισκέψεις κατά τις πρώτες εβδομάδες. Αποφεύγετε ιδιαίτερα την επαφή του μωρού με μικρά παιδιά που πηγαίνουν στον παιδικό σταθμό ή στο νηπιαγωγείο. Αποφύγετε χώρους κλειστούς ή συγχρωτισμού με το μωρό σας. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα κατά τις περιόδους ιώσεων.

5.Κάθε μήνα μέχρι την ηλικία τουλάχιστον των 12 μηνών είναι απαραίτητη η εξέταση του μωρού από παιδίατρο για τη σωστή παρακολούθηση της αύξησης(βάρος,ύψος και περίμετρος κεφαλής) και της ψυχοκινητικής εξέλιξης του βρέφους.

6.Το πρώτο εμβόλιο του μωρού προγραμματίζεται όταν κλείσει δύο μήνες ζωής. Με τον παιδίατρό σας θα συζητήσετε και θα αποφασίσετε το πρόγραμμα εμβολιασμού που θα ακολουθήσετε.

Ζερβού Κατερίνα

Παιδίατρος

ΝΕΑΝΙΚΟ-ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Όταν οι πρώτες ρυτίδες εμφανίζονται και με το πέρασμα του χρόνου αυξάνονται
πολλοί και πολλές προβληματιζόμαστε. Ευτυχώς για μας οι επιστήμονες έχουν τον τρόπο να μας βοηθήσουν.
Σήμερα η Δερματολόγος μας Κα Παναγιώτη Δέσποινα μας ενημερώνει για τη θεραπεία με Botox.

Θεραπεία με βοτουλινική τοξίνη στην κοσμητική δερματολογία
Η θεραπεία με βοτουλινική τοξίνη είναι μια από τις πιο γνωστές και διαδεδομένες θεραπείες αντιγήρανσης,
 που βοηθά στην εξαλείψει των ρυτίδων έκφρασης του προσώπου.
 Η θεραπεία είναι ελάχιστα επεμβατική, σχετικά ανώδυνη, και έχει άμεσα και θεαματικά αποτελέσματα.
Το Botox( allergan) και το Dysport (Ipsen) είναι οι εμπορικές ονομασίες για την βοτουλινική τοξίνη Α.
Η τοξίνη παράγεται απο το μικρόβιο clostridium botulinum και είναι μια νευροτοξίνη.
 Πρωτοχρησιμοποιήθηκε το 1960 για την θεραπεία του στραβισμού.
Από τότε χρησιμοποιείται ευρέως όχι μόνο στην κοσμητική δερματολογία,
 αλλά και για την θεραπεία της πρωτοπαθούς υπεριδρωσίας, του βλεφαρόσπασμου, του στραβισμού,
της ημικρανίας, της σπαστικής παράλυσης κ.α.
Η τοξίνη δρα μέσω αναστολής απελευθέρωσης της ακετυλοχολίνης στην νευρομυική σύναψη.
 Έτσι διακόπτει την μεταφορά ερεθισμάτων προς τους μυς του προσώπου και αδρανοποιείται
προσωρινά η δράση τους. Οι μύες δεν συσπώνται και οι ρυτίδες έκφρασης σταδιακά απαλύνονται,
 χωρίς να χάνεται η εκφραστικότητα του προσώπου.
Η θεραπεία με βοτουλινική τοξίνη, στοχεύει τις ρυτίδες έκφρασης που δημιουργούνται στο πρόσωπο,
καθώς και στην περιοχή του λαιμού, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βελτιώσει το περίγραμμα ( το οβάλ)
 του προσώπου, με αποτέλεσμα μια πιο νεανική και ξεκούραστη εικόνα. 


Η διαδικασία είναι γρήγορη, σχετικά ανώδυνη και ελάχιστα επεμβατική,
και πρέπει να εφαρμόζεται αποκλειστικά από Δερματολόγους ή Πλαστικούς
 που γνωρίζουν την ανατομία της περιοχής. Τα ακριβή σημεία εφαρμογής
 και ο αριθμός των μονάδων της τοξίνης που εγχύονται, εξατομικεύονται για τον κάθε ασθενή,
ανάλογα με τις ανάγκες του προσώπου, την σύσπαση των μυών, και το φύλο του ασθενούς.
Οι περιοχές που συνήθως εφαρμόζεται η θεραπεία είναι το μέτωπο, το μεσόφρυο,
 η περιοχή γύρω από τα μάτια ( πόδι της χήνας), η γωνία του φρυδιού, η μύτη ( bunny lines),
 η γωνία του στόματος ( marionette lines), ο λαιμός, το στόμα και τα χείλη, το περίγραμμα του προσώπου.
Η θεραπεία γίνεται με ενδομυϊκές ενέσεις στις περιοχές που θέλουμε να αδρανοποιηθούν.
 Η διαδικασία διαρκεί περίπου μισή ώρα, και ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει στις δραστηριότητες του.
Συστήνεται η αποφυγή αύξησης της θερμοκρασίας στην περιοχή ( πιστολάκι μαλλιών, σάουνα, ηλιοθεραπεία)
 για τις επόμενες 3 ημέρες, καθώς και η κατάκλιση αμέσως μετά την θεραπεία και για τις επόμενες 3-4 ώρες.
 Επίσης πρέπει να αποφεύγεται η τριβή της περιοχής, η έντονη σωματική άσκηση
 και η χρήση αλκοόλ και ασπιρίνης για της επόμενες 3 ημέρες από την θεραπεία.
Όταν η θεραπεία γίνεται από εξειδικευμένο Δερματολόγο ή Πλαστικό Χειρουργό,
 συνήθως δεν εμφανίζονται ανεπιθύμητες ενέργειες. Οι συνηθέστερες είναι: εκχύμωση στο σημείο της ένεσης
,ήπιο αίσθημα βάρους, το οποίο υποχωρεί σε λίγες ημέρες, βλεφαρόπτωση και επιμόλυνση στην περιοχή,
 όταν η θεραπεία γίνεται από μη ειδικούς. Συχνά  μπορεί να εμφανιστεί  ήπια ασυμμετρία στο πρόσωπο
λίγες ημέρες μετά την θεραπεία, η οποία διορθώνεται σε μια επαναληπτική θεραπεία εντός 10-15 ημερών.
Το αποτέλεσμα της θεραπείας συνήθως διαρκεί περίπου 6 μήνες, και η θεραπεία καλό είναι να επαναλαμβάνεται
 2 φορές τον χρόνο για καλύτερο και πιο διαχρονικό αποτέλεσμα , χωρίς αυτό να είναι υποχρεωτικό
 για τον ασθενή.
Η θεραπεία με βοτουλινική τοξίνη αντενδείκνυται σε παρουσία ενεργού λοίμωξης στην περιοχή έγχυσης
 και σε άτομα με γνωστή υπερευαισθησία στην τοξίνη. Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται σε άτομα
 με νευρομυικά νοσήματα. Επίσης, η θεραπεία αντενδείκνυται κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης
 και του θηλασμού, ενώ ο ασθενής θα πρέπει να αναφέρει αν έχει υποβληθεί σε κάποια χειρουργική επέμβαση
 στην περιοχή, λόγω πιθανής αλλαγής στην ανατομία της.
Όπως και σε κάθε άλλη αισθητική παρέμβαση, η κατανόηση των επιθυμιών και προσδοκιών του ασθενούς,
 είναι σημαντικά για την επιτυχία της θεραπείας. Πρέπει να γίνει κατανοητό από τον ασθενή
 ότι η βοτουλινική τοξίνη είναι η ιδανική θεραπεία για την βελτίωση της εικόνας των ρυτίδων και γραμμών
 που προκαλούνται λόγω της σύστασης των μυών του προσώπου, αλλά η θεραπεία αυτή από μόνη της
 δεν μπορεί να βελτιώσει την συνολική υφή του δέρματος καθώς και τις βλάβες που οφείλονται
στην μείωση του κολλαγόνου , όπως βαθιές γραμμές που είναι ορατές κατά την ηρεμία.
Επίσης θα πρέπει να ενημερωθεί ο ασθενής, ότι η συγκεκριμένη θεραπεία δεν επηρεάζει άλλες βλάβες
 που σχετίζονται με την έκθεση στον ήλιο, όπως πανάδες, δυσχρωμίες, τηλαγγειεκτασίες.                                                                                                                                                                                    Παναγιώτη Δέσποινα                                                                                                                                                                         Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος
                                                                                                   

     

                                                                                                       

                                                                                                                                                                                 

ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΕ ΤΑ ΡΕΥΜΑΤΙΚΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ

ΔΗΜΟΣ Κ ΠΑΤΡΙΚΟΣ

ΔΝΤΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΛΟΓΟΣ
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ METROPOLITAN
ΠΕΙΡΑΙΑΣ
τ.ΔΝΤΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ 401 ΓΣΝΑ

Τα ρευματικά νοσήματα απασχολούν μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Στο άρθρο αυτό γίνεται μια προσπάθεια γενικής πληροφόρησης για την αρθρίτιδα και τα νοσήματα αυτά. Σε άλλα άρθρα που θα αναφερθούμε στις επιμέρους παθήσεις αναλυτικότερα. Για περισσότερες διευκρινίσεις πρέπει να απευθύνεται κανείς στον παθολόγο του μυοσκελετικού συστήματος που είναι ο Ρευματολόγος.

Αρθρίτιδα και Ρευματικά νοσήματα.

Αρθρίτιδα (άρθρωση + ίτιδα = κατάληξη που συναντάται σε λέξεις που σημαίνουν φλεγμονή) είναι η φλεγμονή στις αρθρώσεις.  Η φλεγμονή χαρακτηρίζεται από τα παρακάτω:

·         άλγος (πόνο),

·         διόγκωση - οίδημα (πρήξιμο),

·         θερμότητα,

·         ερυθρότητα (κοκκίνισμα) και

·         απώλεια λειτουργικότητας (δεν δουλεύει σωστά)  της άρθρωσης,

που μπορεί να συμβαίνουν όλα μαζί ή μερικά, αλλά και ξεχωριστά. Η αρθρίτιδα αποτελεί κύριο σύμπτωμα των ρευματικών νοσημάτων που εκτός από τις αρθρώσεις, προσβάλλουν συνήθως τένοντες, συνδέσμους, οστά, μυς αλλά και εσωτερικά όργανα (πνεύμονες, καρδιά, νεφρούς).

Τα ρευματικά νοσήματα είναι πολλά και αναφέρονται με διάφορα ονόματα όπως νοσήματα του συνδετικού ιστού, νοσήματα του κολλαγόνου λόγω προσβολής του βασικού συστατικού των ιστών που είναι το κολλαγόνο  ή σαν αυτοάνοσα νοσήματα λόγω της εμπλοκής του ανοσοσοποιητικού συστήματος, που ενώ φυσιολογικά προστατεύει τον οργανισμό από λοιμώξεις και φλεγμονές, στα νοσήματα αυτά στρέφεται εναντίον του και βλάπτει φυσιολογικά όργανα του ανθρώπινου οργανισμού.

 Είναι συχνά νοσήματα αυτά και απασχολούν μεγάλο ποσοστό ανθρώπων

Κύρια Ρευματικά νοσήματα

Οστεοαρθρίτιδα:  Η πιο συχνή αρθρίτιδα. Είναι εκφυλιστική νόσος και χαρακτηρίζεται από φθορά των αρθρώσεων λόγω ηλικίας και από υπέρχρηση τους. Στη γεροντική ηλικία αφορά μέχρι και το 100% του πληθυσμού. Η κύρια βλάβη που δημιουργεί είναι η καταστροφή του χόνδρου των αρθρώσεων, που καλύπτει τα άκρα των οστών μέσα στην άρθρωση καθώς και το οστούν που βρίσκεται κάτω από αυτόν. Επιπλέον διαταράσσεται και η λειτουργία και δομή των μαλακών ιστών που περιβάλουν την άρθρωση, σύνδεσμοι, τένοντες, μύες, με αποτέλεσμα την αστάθεια της άρθρωσης, τις παραμορφώσεις και όλα τα χαρακτηριστικά της φλεγμονής. Τα κύρια συμπτώματα είναι πόνος και δυσκαμψία. Σημαντική αναπηρία μπορεί να προκύψει από την προσβολή της σπονδυλικής στήλης αλλά και των αρθρώσεων που σηκώνουν το βάρος του σώματος όπως τα ισχία και τα γόνατα.

Ρευματοειδής αρθρίτιδα. Είναι μια από τις συχνότερες φλεγμονώδεις νόσους του ανοσολογικού συστήματος. Εμφανίζεται περίπου στο 0,6-1% του γενικού πληθυσμού. Αρχικά προσβάλλει τον αρθρικό υμένα (μεμβράνη που περιβάλλει τις αρθρώσεις) ή την επιφάνεια της άρθρωσης έχοντας σαν αποτέλεσμα τον πόνο, δυσκαμψία, οίδημα (πρήξιμο), καταστροφή της άρθρωσης και απώλεια της λειτουργικότητας. Συνήθως προσβάλλονται οι αρθρώσεις των χεριών και ποδιών συμμετρικά (και στις δύο πλευρές του σώματος). Αυτή η συμμετρικότητα δίνει τη δυνατότητα να διακρίνει κανείς τη Ρευματοειδή αρθρίτιδα από άλλες αρθρίτιδες.

Σπονδυλαρθρίτιδες. Είναι μια ομάδα φλεγμονωδών παθήσεων που προσβάλλει κυρίως, αλλά όχι μόνο την Σπονδυλική στήλη, που λέγεται αξονικός σκελετός και για το λόγο αυτό και οι παθήσεις αυτές πλέον λέγονται Αξονικές Σπονδυλαρθρίτιδες. Ο κύριος εκπρόσωπος αυτής της ομάδας είναι η Αγκυλοποιητική Σπονδυλαρθρίτιδα  ενώ άλλες είναι η Ψωριασική αρθρίτιδα (συνοδεύεται από εξάνθημα Ψωρίασης), η Αντιδραστική αρθρίτιδα που εμφανίζεται μετά από κάποιες λοιμώξεις ιογενείς ή μικροβιακές, του ουροποιογεννητικού συστήματος, του εντέρου αλλά και άλλων οργάνων και συνοδεύεται από εκδηλώσεις από τα μάτια (επιπεφυκίτιδα, ραγοειδίτιδα) εξανθήματα στο δέρμα και εκδηλώσεις από το στοματικό βλεννογόνο (άφθες) . Οι Εντεροπαθητικές αρθρίτιδες ( προσβολή αρθρώσεων και αξονικού σκελετού σε ασθενείς με νόσους του εντέρου όπως η Crohn και η Ελκώδης κολίτιδα). Οι αρθρώσεις εκτός Σπονδυλικής Στήλης που προσβάλλονται στις παθήσεις αυτές προσβάλλονται συνήθως ασύμμετρα και είναι τα γόνατα, ισχία, ποδοκνημικές και μικρές αρθρώσεις των χεριών. Κύρια συμπτώματα της αρθρίτιδας των περιφερικών αρθρώσεων είναι ο πόνος και η δυσκαμψία που οφείλεται στη φλεγμονή των τενόντων, συνδέσμων και του υμένα που περιβάλλει τις αρθρώσεις.

Ψωριασική αρθρίτιδα. Συμβαίνει σε ασθενείς με ψωρίαση. Προσβάλλει τις αρθρώσεις των γονάτων, των ισχίων, αλλά και μικρών αρθρώσεων των χεριών και των ποδιών δημιουργώντας χαρακτηριστικές βλάβες και στις αρθρώσεις αλλά και στα νύχια. Ανήκει στις Σπονδυλαρθρίτιδες και μπορεί να προσβάλλει και την σπονδυλική στήλη και τις ιερολαγόνιες αρθρώσεις.

Νεανική αρθρίτιδα. Είναι η πιο συχνή μορφή αρθρίτιδας στα παιδιά, προκαλεί, πόνο, οίδημα, και απώλεια της λειτουργικότητας των αρθρώσεων. Μπορεί να συνοδεύεται από εξανθήματα και πυρετό, καθώς και προσβολή και άλλων συστημάτων εκτός των αρθρώσεων

Ινομυαλγία. Είναι νόσος που προκαλεί χρόνιο πόνο  στους ιστούς που υποστηρίζουν και κινούν τα οστά και τις αρθρώσεις. Πόνος δυσκαμψία και τοπική ευαισθησία στην πίεση σε συγκεκριμένα σημεία μυών και τενόντων είναι χαρακτηριστικά της νόσου, ιδιαίτερα στον αυχένα, την πλάτη τους ώμους και τα ισχία.

Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος (ΣΕΛ). Μια από τις μορφές της πάθησης που κοινά λέγεται Λύκος. Οι άλλες 2 μορφές είναι ο Δερματικός Λύκος (προσβάλλει μόνο το δέρμα) και ο Φαρμακευτικός Λύκος (προκαλείται από φάρμακα). Ο  ΣΕΛ είναι αυτοάνοσο νόσημα στο οποίο το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου, που είναι φτιαγμένο να τον προστατεύει από  οποιουδήποτε είδους απειλή, χάνει τον προσανατολισμό του και αντί να αποτρέπει την προσβολή του οργανισμού από ξένους εισβολείς τους οποίους και να καταστρέφει, στρέφεται προς τα ίδια τα κύτταρα και τα όργανα του ανθρώπου και τα βλάπτει. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη φλεγμονή και την καταστροφή των αρθρώσεων, του δέρματος, των νεφρών, της καρδιάς, των πνευμόνων, των αγγείων και του εγκεφάλου.

Σκληρόδερμα. Ονομάζεται και Συστηματική Σκλήρυνση και σημαίνει " Σκληρό δέρμα". Η νόσος προσβάλλει το δέρμα, αγγεία και αρθρώσεις. Μπορεί όμως να προσβάλλει και άλλα συστήματα όπως οι πνεύμονες, οι νεφροί και η καρδιά. Στην πάθηση αυτή υπάρχει ανώμαλη παραγωγή μιας πρωτεΐνης του κολλαγόνου, στο δέρμα και τα υπόλοιπα προσβεβλημένα όργανα. Μια εκδήλωση που μπορεί πρώιμα να θέσει την υποψία της νόσου είναι το φαινόμενο Raynaud (άσπρισμα των δακτύλων στο κρύο, μετά μελάνιασμα και κοκκίνισμα).

Σύνδρομο Sjogren (Σγιογκρεν): Ρευματικό νόσημα που η κύρια εκδήλωσή του είναι η ξηρότητα των βλεννογόνων στόματος (ξηροστομία), ματιών (ξηροφθαλμία - έλλειψη δακρύων), κόλπου, πνευμόνων (ξηρός βήχας)

Λοιμώδης αρθρίτιδα. Είναι η αρθρίτιδα που δεν συμβαίνει σαν αντίδραση σε κάποιο μικρόβιο ή ιό άλλα οφείλεται σ' αυτά με συνέπεια να απομονώνεται ο ιός ή το μικρόβιο σε καλλιέργειες του αρθρικού υγρού που παίρνει κανείς από την άρθρωση που πάσχει. Οι αρθρίτιδες αυτές απαιτούν άμεση και μακρόχρονη θεραπεία κυρίως με αντιβιοτικά.

Ουρική αρθρίτιδα. Γνωστή και σαν ποδάγρα λόγω της συχνής προσβολής της άρθρωσης του μεγάλου δακτύλου του ποδιού. Οφείλεται σε συσσώρευση και εναπόθεση κρυστάλλων ουρικού οξέος στις αρθρώσεις.  Οι κρύσταλλοι προκαλούν επεισόδια φλεγμονής, οίδημα, και πόνο.

Ρευματική πολυμυαλγία. Είναι ένα πολύ συχνό νόσημα κυρίως της μέσης και μεγάλης ηλικίας που εκδηλώνεται με πόνο στους μυς των ώμων, της πλάτης, της λεκάνης και των μηρών. Μερικές φορές αποτελεί την πρώτη εκδήλωση ενός άλλου νοσήματος της κροταφικής αρτηριίτιδας, που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή των αρτηριών και εκδηλώνεται εκτός από τα παραπάνω με πυρετό, απώλεια βάρους, αδυναμία και κακουχία.

Πολυμυοσίτιδα - Δερματομυοσίτιδα. Ρευματική νόσος που προκαλεί σημαντική μυϊκή αδυναμία, ατροφία και πόνους στους μυς λόγω φλεγμονής τους. Μπορεί να προσβάλλει όλους τους μυς του σώματος και να προκαλέσει σημαντική ανικανότητα. Όταν συνοδεύεται και με εξάνθημα λέγεται Δερματομυοσίτιδα. Επίσης μπορεί να συνοδεύεται από εκδηλώσεις από εσωτερικά όργανα όπως για παράδειγμα τους πνεύμονες.

Τενοντίτιδα. Οι τένοντες συνδέουν  τους μυς με τα οστά. Η υπέρχρησή τους, η κάκωση ή η προσβολή τους από ρευματικά νοσήματα μπορεί να προκαλεί φλεγμονή τους, που εκδηλώνεται με πόνο αλλά και περιορισμό της κινητικότητας. Συχνές θέσεις τενοντίτιδας είναι στους ώμους, τους αγκώνες, τους Αχίλλειους τένοντες και τους τροχαντήρες.