Αν δεν υπήρχαν οι αναμνήσεις, η γη θα ήταν ένα πολύ ευχάριστο μέρος να ζει κάποιος...

Απώλειες...λέξη σκληρή...οδυνηρή...
Ένας δρόμος που όλοι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο βιώσαμε και θα βιώσουμε...
Αναρωτήθηκα πολλές φορές γιατί δυσκολευόμαστε τόσο με τις απώλειες...άνθρωποι κατά τα άλλα ανεξάρτητοι και δυνατοί...
Νομίζω τελικά ότι για όλα φταίνε οι αναμνήσεις....οι αναμνήσεις αυτές που σκάνε τα βράδια καθώς κλείνεις τα μάτια...αυτές που έρχονται απρόσκλητες μονίμως...
Αν δεν υπήρχαν οι αναμνήσεις, η γη θα ήταν ένα πολύ ευχάριστο μέρος να ζει κάποιος...
Κι αυτό είναι ένα λαθάκι του Θεού ας μου το συγχωρέσει θα του το πω...η απουσία από τον εγκέφαλο του delete...
Του αναγνωρίζω βέβαια ότι μας έδωσε μπόλικο εγωισμό κι αυτό συνήθως σώζει τους περισσότερους...

Φιλοσοφίες καλοκαιρινού μεσημεριού στην πόλη...
Καλό απόγευμα σε όλους
Άντζυ

φωτογραφία pinterest

Δροσιστικό γλυκάκι με λίγες θερμίδες...

Γλυκό γιαούρτι με ζελέ και κομπόστα ανανά
                                                                                   

                                                                                               ΥΛΙΚΑ

• 2 φακελάκια ζελέ ανανά
• 1 κονσέρβα κομπόστα ανανά
• 250gr στραγγιστό γιαούρτι
• 3 ποτήρια νερό (χλιαρό) αναμειγμένα με το χυμό ανανά από την κομπόστα

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Φτιάχνουμε το ζελέ ανάλογα με τις οδηγίες συσκευασίας, βάζοντας όμως τα 3 ποτήρια νερό (χλιαρό) αναμειγμένα με το χυμό ανανά.
Χτυπάμε σε ένα μίξερ τις φέτες ανανά κομπόστα με το γιαούρτι.
Ρίχνουμε το μίγμα στο χλιαρό ζελέ και μετά όλο μαζί στη φόρμα.
Τοποθετούμε τη φόρμα στο ψυγείο για 3 ώρες.
Ξεφορμάρουμε σε μία πιατέλα και είναι έτοιμο.

συνταγή από Δημήτρη Σκαρμούτσο

Καλή απόλαυση

Η ελπίδα δεν είναι μια αφελής πεποίθηση ότι όλα θα πάνε καλά...είναι χαρακτηριστικό ανεπτυγμένης συναισθηματικής νοημοσύνης...

Ελπίζω σημαίνει ότι δεν με καταβάλλει το άγχος,δεν υιοθετώ ηττοπαθή στάση όταν κάτι δεν πήγε όπως θα ήθελα..

^{Κοινά χαρακτηριστικά των ανθρώπων με υψηλά επίπεδα ελπίδας είναι}

• η ικανότητα για εύρεση κινήτρων
• η αίσθηση της επινοητικότητας που βοηθά κάποιον στην επίτευξη των στόχων του
• η ικανότητα να δίνει κανείς κουράγιο στον εαυτό του
• η ευελιξία προσέγγισης ενός στόχου με διαφορετικούς τρόπους
• η αποσύμπλεξη από την αίσθηση της μη ικανότητας με:
  • αντικατάσταση των απραγματοποίητων στόχων με άλλους
  • επιμερισμό βαριών καθηκόντων σε μικρότερα και ευκολότερα

Σύμφωνα με μελέτες από πειράματα ψυχολόγων σε ομάδες φοιτητών με ισοδύναμη πνευματική ικανότητα στον τομέα των ακαδημαϊκών επιδόσεων η ελπίδα ήταν η ειδοποιός διαφορά εκείνων που έπαιρναν τελικά τις υψηλότερες βαθμολογίες.

Φωτογραφία Pinterest

πηγή Wikipedia

ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΣΙΓΟΥΡΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ ΕΦΙΚΤΗ

...Ένα πρωινό του Οκτώβρη ακούω στο τηλέφωνο μια γνώριμη φωνή να μου λέει.."βγες έξω στο δρόμο,υπάρχει ένα δώρο για σένα".Καταχαρούμενος βγαίνω έξω και βλέπω το δώρο μου. Μια πανέμορφη άμαξα......Ανοίγω την πορτούλα και μπαίνω στην άμαξα....Η Καμπίνα έχει μια νότα βασιλικής μεγαλοπρέπειας....Έχω αλήθεια την αίσθηση ότι φτιάχτηκε ειδικά για μένα...Από τα παράθυρα βλέπω το τοπίο γύρω μου...Λίγο αργότερα όμως αντιλαμβάνομαι ότι βαριέμαι...η θέα είναι πάντα η ίδια...πόσο καιρό να βλέπει κανείς την ίδια θέα...εκφράζω μεγαλοφώνως το παράπονό μου και ο γείτονάς μου που τυχαία περνάει μου λέει"χρειάζεσαι άλογα."..μα φυσικά έτσι η θέα δεν θα είναι πάντα η ίδια...Οπότε πάω στο στάβλο παρακάτω ζεύω δυο άλογα στην άμαξα και ξεκινάμε...Η θέα τώρα αλλάζει διαρκώς ,όλα φαίνονται συναρπαστικά..Σε λίγο όμως νιώθω την άμαξα να τραντάζεται...τα άλογα με πάνε σε κακοτράχαλους δρόμους,σκαρφαλώνουν ανηφοριές,με οδηγούν σε επικίνδυνες γειτονιές...Η άμαξα αρχίζει να ραγίζει...αντιλαμβάνομαι ότι δεν έχω τον έλεγχο...τα άλογα με πάνε όπου θέλουν..αρχίζω να φοβάμαι...Εκείνη τη στιγμή περνάει ο γείτονας με το αυτοκίνητό του..."Ανάθεμά σε τι μου έκανες"του φωνάζω...Εκείνος χαμογελάει και μου φωνάζει"χρειάζεσαι αμαξά"....Με τη βοήθειά του συγκρατώ τα άλογα....και αποφασίζω να προσλάβω αμαξά...Πράγματι βρήκα έναν άνθρωπο που φαινόταν να ξέρει καλά τη δουλειά του....τώρα μάλιστα ..μπορώ να απολαύσω το δώρο μου...
Μια αλληγορία είναι η ιστορία της άμαξας...
Όταν ήρθαμε στον κόσμο βγήκαμε από το σπίτι και βρήκαμε ένα δώρο..το σώμα μας...μια άμαξα που σχεδιάστηκε μοναδικά για μας..Ένα όχημα ικανό να προσαρμόζεται στις αλλαγές που φέρνει ο χρόνος...Λίγο μετά τη γέννηση το σώμα κατέγραψε ανάγκες  απαιτήσεις και κινήθηκε...οι ανάγκες οι ενορμήσεις ,τα συναισθήματα είναι τα άλογα της ιστορίας...για ένα διάστημα όλα δείχνουν να πηγαίνουν περίφημα...κάποια στιγμή όμως συνειδητοποιούμε ότι οι ανάγκες αυτές μας οδηγούν σε δρόμους τολμηρούς και κάποτε επικίνδυνους...εκεί λοιπόν πρέπει να βάλουμε φρένο στις ενορμήσεις μας...τότε λοιπόν εμφανίζεται ο ρόλος του αμαξά...το μυαλό ,η ικανότητα για λογική σκέψη...
Ο αμαξάς θα διαχειριστεί όσο το δυνατόν καλύτερα το πέρασμα μας από αυτή τη ζωή...
Εσύ είσαι η άμαξα ,εσύ τα άλογα εσύ και ο αμαξάς....

Απόσπασμα από το βιβλίο Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΞΑΡΤΗΣΗΣ
ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΙ

Εύκολο υγειινό πρωινό...

Αραβική πίτα

Υλικά(για ένα άτομο)
Μία αραβική πίτα
λίγο βούτυρο
80γρ κοτόπουλο φιλέτο ψημένο
30γρ καρότο τριμμένο
30 γρ αγγούρι σε φέτες
Μισή ντομάτα σε φέτες
 Γιαουρτι άπαχο

Εκτέλεση
Ζεσταίνουμε την αραβική πίτα στο φόυρνο
Αλείφουμε με λίγο βούτυρο
Τοποθετούμε στο κέντρο το κοτόπουλο,στη συνέχεια το καρότο το αγγούρι ,τη ντομάτα και τέλος μία κουταλιά σούπας γιαούρτι΄.
Τυλίγουμε την πίτα και σερβίρουμε

Καλή όρεξη

Μια καλημέρα αγάπης...γιατι η αγάπη ήταν είναι και θα είναι η μεγαλύτερη κινητήριος δύναμη στο σύμπαν...

...Η αγάπη δε δίνει τίποτα παρά μόνο τον εαυτό της, και δεν παίρνει τίποτα παρά μόνο τον εαυτό της. Η αγάπη δεν κατέχει κι ούτε μπορεί να κατέχεται, γιατί η αγάπη αρκείται στην αγάπη.
Η αγάπη δεν είναι καμιά άλλη επιτυχία εκτός από την εκπλήρωση της. Αλλά αν αγαπάς κι είναι ανάγκη να έχεις επιθυμίες, ας είναι αυτές οι επιθυμίες σου:

Να λιώσεις και να γίνεις σαν το τρεχούμενο ρυάκι που λέει το τραγούδι του στην νύχτα. Να γνωρίσεις τον πόνο της πολύ μεγάλης τρυφερότητας. Να πληγωθείς από την ίδια την γνώση σου της αγάπης. Και να ματώσεις πρόθυμα και χαρούμενα.

Να ξυπνάς την αυγή με καρδιά έτοιμη να πετάξει και να προσφέρει ευχαριστίες για μια ακόμη μέρα αγάπης. Να αναπαύεσαι το μεσημέρι και να στοχάζεσαι την έκσταση της αγάπης. Να γυρίζεις σπίτι το σούρουπο μ' ευγνωμοσύνη στην καρδιά.

Και ύστερα να κοιμάσαι με μια προσευχή για την αγάπη που έχεις στην καρδιά σου και μ' έναν ύμνο δοξαστικό στα χείλη σου.

Χαλιλ Γκιμπραν

Κοιτώντας το Χριστουγεννιάτικο δέντρο...

Κοιτώντας απόψε το Χριστουγεννιάτικο δέντρο...
Νιώστε ευγνωμοσύνη που είστε υγιείς,πολλοί βρίσκονται στα νοσοκομεία σήμερα,πολλοί θρηνούν απώλειες αγαπημένων...
Νιώστε ευγνωμοσύνη για τους ανθρώπους που είναι πλάι σας και σας αγαπούν, πολλοί είναι μόνοι..
Νιώστε ευγνωμοσύνη για τα μικρά πράγματα ,για το γεμάτο τραπέζι σας, πολλοί θα κοιμούνται στους δρόμους σήμερα...
Νιώστε ευγνωμοσύνη ,ατενίστε τον ουρανό και πείτε ένα ευχαριστώ στο Θεό για όσα σας έδωσε...
Νιώστε ευγνωμοσύνη και πιστέψτε πως ότι λείπει σύντομα θα έρθει...
Νιώστε ευγνωμοσύνη και προσευχηθείτε για τους συνανθρώπους σας γνωστούς και άγνωστους να αποκτήσουν όλα όσα εσείς έχετε και όλα όσα εσείς επιθυμείτε...
Νιώστε ευγνωμοσύνη και αγαπήστε..Ίσως έτσι υπάρχει μια ελπίδα για έναν πιο όμορφο κόσμο..

Καλά Χριστούγεννα
A.T

Θά ῾θελα να φωνάξω τ᾿ όνομά σου, αγάπη...

Θα ῾θελα να φωνάξω τ᾿ όνομά σου, αγάπη, μ᾿ όλη μου τή δύναμη.
Να τ᾿ ακούσουν οι χτίστες απ᾿ τις σκαλωσιὲς και να φιλιούνται μὲ τον ήλιο
νὰ το μάθουν στα καράβια οι θερμαστὲς καὶ ν᾿ ανασάνουν όλα τα τριαντάφυλλα
να τ᾿ ακούσει η άνοιξη και να ῾ρχεται πιο γρήγορα
να το μάθουν τα παιδιὰ για να μην φοβούνται το σκοτάδι,
να το λένε τα καλάμια στις ακροποταμιές, τα τρυγόνια πάνω στους φράχτες
να τ᾿ ακούσουν οι πρωτεύουσες του κόσμου και να το ξαναπούνε μ όλες τὶς καμπάνες τους
να το κουβεντιάζουνε τα βράδια οι πλύστρες χαϊδεύοντας τα πρησμένα χέρια τους. Να το φωνάξω τόσο δυνατὰ
που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο
καμιὰ ελπίδα πια να μην πεθάνει.Να τ᾿ ακούσει ο χρόνος και να μην σ᾿ αγγίξει, αγάπη μου, ποτέ.

 Αυτὸ το αστέρι ειναι για όλους μας 
Τάσος Λειβαδίτης

"Ο τέλειος κόσμος...οι τέλειες ζωές.."

...Θεέ των χαμένων ψυχών, συ ο χαμένος μέσα στους θεούς τους άλλους, άκουσέ με.
Ευγενικό Πεπρωμένο που εποπτεύεις μας, τα τρελά περιπλανώμενα πνεύματα, άκουσέ με:
Κατοικώ στο επίκεντρο μιας τέλειας ράτσας, εγώ ο υπερατελής.
Εγώ, ένα χάος ανθρώπινο, ένα νεφέλωμα από συγχυσμένα στοιχεία, κινιέμαι ανάμεσα σ' εντελείς κόσμους -λαούς με τέλειους νόμους κι απαρασάλευτη τάξη. Που έχουν σκέψεις ταξινομημένες, που έχουν όνειρα διευθετημένα και που τα οράματά τους είναι καταγραμμένα και αρχειοθετημένα.
Οι αρετές τους, ω Θεέ, πέρασαν από την μεζούρα κι από την ζυγαριά.
Τα κρίματά τους -κι ακόμα τα απροσμέτρητα όσα ξέφυγαν στην αχλύ του λυκόφωτος που δεν υπάρχει αρετή ή αμαρτία- κι αυτά καλά λογαριασμένα είναι και καταχωρισμένα.
Εδώ, μέρες και νύχτες διανέμονται σε εποχές συμπεριφοράς και κυβερνιούνται από κανόνες άσφαλτης ακρίβειας.

..Να φας, να πιεις, να κοιμηθείς, να σκέπεις τη γύμνια σου, και τέλος να «κουράζεσαι εν πρέποντι χρόνω».

Να δουλεύεις, να παίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις και τέλος να πλαγιάζεις, στου ρολογιού τον «ενδεδειγμένον κτύπον».
Να σκέφτεσαι «έτσι», να αισθάνεσαι «τόσο», και τέλος να παύουν σκέψεις και αισθήματα, μόλις κάποιο καθορισμένο αστέρι ανατείλει στον «μεμακρυσμένο» ορίζοντά σου.
Να ληστεύεις, έναν γείτονα, με ένα χαμόγελο.
Να επιδαψιλεύεις δώρα με περίκομψες χειρονομίες.
Να καταστρέφεις μία ψυχή με μία λέξη.
Να καρβουνιάζεις ένα σώμα με μία ανάσα.
Και τέλος, να «νίπτεις τας χείρας σου».
Τελείωσε το έργο σου κι αυτής της μέρας.
Να ερωτεύεσαι σύμφωνα με την «κατεστημένη» τάξη, να διδάσκεις τον καλύτερο εαυτό σου με «προδιαγεγραμμένο» τρόπο, να λατρεύεις τους θεούς «ευαρμόστως», να μηχανορραφείς με τους δαιμόνους «τεχνηέντως», και τέλος να λησμονάς τα πάντα -σάμπως να σου 'χει πεθάνει η μνήμη.
Να στοχάζεσαι υστερόβουλα, να προμελετάς λελογισμένα, να ευτυχείς αβρά κι αριστοκρατικώς να υποφέρεις· και τέλος να τρυγάς την κούπα «μέχρις ρανίδος» για να μπορείς να την ξαναγεμίσεις.
Αύριο πάλι.
Όλα αυτά, ω Θεέ, που έχουν προβλεπτικά συλληφθεί, που έχουν αποφασιστικά γεννηθεί, που έχουν ακριβόλογα γαλουχηθεί, που έχουν με κανόνες κυβερνηθεί, λογοκρατικά κατευθυνθεί, και που έχουν: σφαχτεί και  θαφτεί σύμφωνα με προκαθορισμένη μέθοδο. Κι ακόμα κι οι σιωπηλοί τους τάφοι, που κείτονται μέσα στην ανθρώπινη ψυχή, είναι μαρκαρισμένοι κι αριθμημένοι.
Ένας τέλειος κόσμος, είναι. Ένας κόσμος ολοκληρωμένης τελειότητας, ένας κόσμος υπέρτατης θαυματουργίας, τ' ωριμότερο φρούτο στου Θεού τον κήπο, η μεγαλοφυέστερη βούληση του σύμπαντος.
Μα γιατί πρέπει να βρίσκομαι κι εγώ εδώ, ω Θεέ, εγώ ένας άγουρος σπόρος απ' ανεκπλήρωτο πάθος, μια τρελοκαταιγίδα που δεν ψάχνει για ανατολή μηδέ για δύση, ένα αποπλανημένο θραύσμα από έναν, που εκρήχτηκε, πλανήτη;
Γιατί βρίσκομαι εδώ, ω Θεέ των χαμένων ψυχών, συ που σαι χαμένος μέσα στους θεούς τους άλλους;

Χαλίλ Γκιμπράν "Ο τέλειος κόσμος"

Υπέροχες τυροκροκέτες...γρήγορα και εύκολα..

Τυροκροκέτες

Υλικά
3 ασπράδια αυγού
150 γρ ενταμ,
150 γρ γραβιέρα
100 γρ γκούντα
1 φλ corn flower
λίγο αλάτι και πιπέρι





Διαδικασία
Χτυπάμε τα ασπράδια με το αλάτι και το πιπέρι σε σφιχτή μαρέγκα. Στη συνέχεια προσθέτουμε τα τυριά και το corn flower και αφού ανακατέψουμε αφήνουμε το μείγμα για μία ώρα στο ψυγείο.

 Αφού περάσει η μία ώρα πλάθουμε τα μπαλάκια σε ό,τι μέγεθος θέλουμε και τηγανίζουμε  σε μέτρια φωτιά.

Καλή επιτυχία