Γεναιοδωρία...ακόμη μία σπάνια αρετή...γιατί όμως;;;...γιατί όταν δεν έχεις αποδεχτεί τον εαυτό σου ,όταν δεν πατάς καλά στα πόδια σου...φοβάσαι...κι ο φόβος σε κάνει μίζερο ...

...Οι πραγματικά σπουδαίοι άνθρωποι είναι ευγενικοί, νοιάζονται και είναι γενναιόδωροι· όχι μόνο για κάποιους ανθρώπους και περιστασιακά, αλλά για όλους, πάντοτε...
Thomas Watson Αμερικανός επιχειρηματίας,Ιδρυτής της IBM

Κάθε μέρα προσπαθείς να κατανοήσεις ...κάθε μέρα ένα γιατί...Καλημέρα όμως ...ευχή κι ελπίδα..

.....Τι να έκαναν οι άνθρωποι; Ευτυχώς επινοούσαν άπειρους τρόπους να αντέχουν τα αβάσταχτα, να συνηθίζουν τα δυσβάσταχτα, να συγχωρούν τα αδικαιολόγητα, να  ερμηνεύουν τα απίστευτα, να λένε τα ανείπωτα, κι όλα αυτά για να μη μένουν μόνοι· ήταν ανακούφιση να ξετρυπώνουν κάθε τόσο έναν καλό λόγο για να συνυπάρχουν με τους διαφορετικούς, ότι κι αν πρεσβεύανε.... 

Μικρά Αγγλία
Ιωάννα Καρυστιάνη

Λαχταριστές φέτες τοστ για μικρούς και μεγάλους

ΦΕΤΕΣ ΨΩΜΙ ΤΟΣΤ ΣΑΝ ΠΙΤΣΑ

Υλικά για 5 φέτες ψωμί του τόστ

1 αυγό
1/2 κούπα τσαγιού γάλα--έβαλα εβαπορέ χωρίς να το αραιώσω 
1 πιπεριά πράσινη κομμένη σε μικρά καρεδάκια
1 ντομάτα κομμένη σε τετράγωνα καρεδάκια
200 γραμ φέτα τριμμένη κομματάκια
1 κούπα τσαγιού τυρί  γκούντα
5 φέτες ψωμί του τόστ
λίγο βούτυρο
λίγο ψιλοκομμένο μαιντανό
αλάτι-πιπέρι 


Εκτέλεση

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170 βαθμούς αέρα.  
Σε μπολάκι βάζουμε όλα τα παραπάνω υλικά  [κρατάμε λίγο τυρί γκούντα για από πάνω στο τέλος ] και τα ανακατεύουμε καλά'
Αλείφουμε τις φέτες του τόστ με βούτυρο από επάνω και τις τοποθετούμε στο ταψί.

Καλύπτουμε όλη την επιφάνεια από άκρη σε άκρη τις φέτες τόστ με το παραπάνω υλικό και στο τέλος προσθέτουμε λίγο τριμμένο από το γκούντα που έχουμε κρατήσει.
Το βάζουμε στον ζεστό φούρνο και ψήνουμε το πολύ για 10 λεπτά αέρα να δούμε να ροδίσουν και να λιώσουν τα τυριά

Πηγή Μαγειρική και συνταγές
Καλή επιτυχία

Καλημέρα...ας αφυπνίσουμε το θείο μέσα μας σήμερα...

...Συνείδηση! Συνείδηση! Το ανεκτίμητο δώρο των Ουρανών, αθάνατη και θεϊκή φωνή: σίγουρος οδηγός του αμαθή... σίγουρος οδηγός του περιορισμένου μυαλού, σίγουρος οδηγός και του συνετού και ελεύθερου, αλάνθαστος δικαστής του καλού και του κακού που κάνει τον άνθρωπο όμοιο με τον Θεό!
 Χωρίς εσένα δε νιώθω στον εαυτό μου τίποτα να με υψώσει πάνω από τα ζώα.... 


Ρουσσώ

Κέικ με ελάχιστα υλικά

Κέικ σοκολάτας

Υλικά

• 4 αυγά 
• 1 κούπα + 1 κ.σ. nutella (300g)
• 1 κούπα αλεύρι που φουσκώνει μόνο του (125g)
• 1 σοκολάτα με ολόκληρα φουντούκια, τεμαχισμένη
  σε μικρά κομμάτια (100g) 

λίγη λιωμένη nutella, για το γαρνίρισμα (προαιρετικά)
ψιλοκομμένα φουντούκια, για το γαρνίρισμα (προαιρετικά)

Εκτέλεση

• Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 175°C
• Βουτυρώνουμε μια μικρή μακρόστενη φόρμα για κέικ, με διαστάσεις 10x20cm.Αν θέλουμε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αντικολλητικό χαρτί
• Σε ένα μπολ χτυπάμε τα αυγά με το σύρμα, μέχρι να αφρίσουν και προσθέτουμε τη nutella (τα ¾ του βάζου των 400g)συνεχίζοντας να ανακατεύουμε .Προσθέτουμε τη φαρίνα και ανακατεύουμε με μια σπάτουλα σιλικόνης. Προσθέτουμε την τεμαχισμένη σοκολάτα και ανακατεύουμε απαλά.
• Αδειάζουμε το μείγμα στη φόρμα και ισιώνουμε την επιφάνεια. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για 45−50 λεπτά περίπου .Αφήνουμε να κρυώσει για 10 λεπτά και το ξεφορμάρουμε πάνω σε μια σχάρα για να κρυώσει εντελώς.
• Το σερβίρουμε όπως είναι ή πασπαλίζουμε με άχνη ζάχαρη ή περιχύνουμε με λίγη λιωμένη nutella και πασπαλίζουμε με ψιλοκομμένα φουντούκια.

Καλημέρα χαρίστε ένα χαμόγελο σήμερα.....

....Ένα χαμόγελο δεν στοιχίζει τίποτα, κι όμως είναι πολύτιμο. Πλουτίζει εκείνον που το δέχεται, χωρίς να φτωχαίνει εκείνος που το δίνει. Δεν διαρκεί παρά μονάχα μια στιγμή, αλλά η ανάμνησή του είναι πολλές φορές αιώνια. Ένα χαμόγελο αναπαύει τον κουρασμένο, δίνει θάρρος στον απογοητευμένο, παρηγορεί τον λυπημένο, αναπτερώνει την αισιοδοξία..... Κι όμως δεν δανείζεται, δεν κλέβεται, δεν αγοράζεται, δεν παίρνεται εκβιαστικά, γιατί είναι κάτι που έχει αξία όταν δίνεται. Κι αν καμιά φορά συναντήσετε κάποιον άνθρωπο που δεν σας χαρίσει το χαμόγελο που αξίζετε, φανείτε γενναιόδωροι και δώστε του εσείς το δικό σας, γιατί κανένας δεν το έχει τόση ανάγκη, όσο εκείνος που δεν μπορεί να το δώσει....

Χαμογελάστε σήμερα...
Καλημέρα...

ΠΑΝΕΥΚΟΛΟ ΚΕΙΚ...ΑΝΤΙ ΣΠΑΝΑΚΌΠΙΤΑ..

Κέικ με σπανάκι

ΥΛΙΚΑ

250 gr αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

4 αυγά

1 κεσεδάκι γιαούρτι τοτάλ

3/4 κούπας ελαιόλαδο

400γρ σπανάκι και σέσκουλο,μάραθο,μυρώνια

1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο

άνηθο

500γρ φέτα τριμμένη

λίγο αλάτι

πιπέρι

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180C

Μαραίνουμε το σπανάκι σε αντικολλητικό τηγάνι και στραγγίζουμε να φύγουν τα υγρά

Σε ένα μπολ ανακατεύουμε το αλεύρι, το λάδι, τα αυγά και το γιαούρτι

Στη συνέχεια προσθέτουμε όλα τα υπόλοιπα υλικά και ανακατεύουμε

Ψήνουμε για μία ώρα στους 180 βαθμούς

Καλή επιτυχία

Κι όμως κάτι τέτοιες ώρες σιωπηλές ...

...Ο ουρανός πεντακάθαρος...καθώς σουρουπώνει βάφεται με υπέροχα χρώματα...μένεις να θαυμάζεις τη μαγεία του χειμωνιάτικου δειλινού... το βλέμμα πλανιέται στην ομορφιά του ουρανού....Κι όμως κάτι τέτοιες ώρες σιωπηλές ...έρχονται και σου χτυπούν την πόρτα όλες οι  αλήθειες...αλήθειες σκληρές ,γκρίζες...αλήθειες που τις ξέρεις και τις θάβεις  βαθιά γιατί σου φέρνουν αηδία και πόνο..είναι αυτές οι ώρες που δεν μπορείς πια να πείσεις τον εαυτό σου πως δεν ακούς τα χτυπήματα στην πόρτα της ψυχής σου...είναι αυτές οι ώρες που βλέπεις καθαρά πως χάθηκαν τα μενεξεδένια χρώματα από τη ζωή σου....είναι αυτές οι ώρες που αντικρίζεις το μουντό γκρι μέσα σου...κάτι τέτοιες ώρες νοσταλγείς τις ώρες ,τις στιγμές που είχες ροδακινί και κόκκινο μέσα σου...και αναρωτιέσαι πως πάλι έφτασες εδώ...πως αλλοιώνονται τα χρώματα ,πως αλλάζουν τόσο γρήγορα...ποιος διεστραμμένος ζωγράφος μπορεί να αλλάζει έτσι τον πίνακά σου...Θυμώνεις ,εξεγείρεσαι ..θέλεις τα φωτεινά σου χρώματα..αυτά που αντιπροσωπεύουν τη φωτεινή ύπαρξή σου...με αυτά θέλεις να βάφεις τον πίνακα της ζωής σου...
Μα αν είναι έτσι τι κάνεις;
Άντε βιάσου ...
Υπάρχουν χρώματα....
Α.Τ

Θαρρούσα ως τώρα...πως όλα τα πράγματα βαζίζουν στη γη με το αληθινό τους χρώμα...Έτσι νόμιζα..

Ο σταχτής θάνατος

Θαρρούσα ως τώρα φίλοι μου καλοί ....Θαρρούσα ως τώρα...πως όλα τα πράγματα βαζίζουν στη γη με το αληθινό τους χρώμα.

Η χαρά είνα άσπρη.

Η θλίψη είναι χλωμή.

Ο έρωτας ρόδινος.

Ο θάνατος μαύρος.

Έτσι θαρρούσα....Και περνούσα τις μέρες μου με τα χρώματα μου τακτοποιημένα...Με τα όνειρά μου συγυρισμένα..Με τα ποιήματά μου καθαρογραμμένα...Γιατί έτσι τα 'βλεπα....Έτσι νόμιζα..

Μενέλαος Λουντέμης

 

 

Θαυμάζω τους ανθρώπους...που ζουν αληθινά.....

.....Θαυμάζω τους ανθρώπους που έκαναν λάθη και είχαν το θάρρος να τα αναγνωρίσουν...Θαυμάζω τους ανθρώπους που ζητούν μια ειλικρινή συγνώμη...Θαυμάζω τους ανθρώπους που δεν άφησαν τα λάθη τους να καταστρέψουν τη ζωή τους.....Θαυμάζω τους ανθρώπους που μαθαίνοντας από τα λάθη τους πάνε παρακάτω με ελπίδα και επιμονή να μην τα επαναλάβουν.... αλλά πάνε παρακάτω....δεν ακινητοποιούνται , δεν κλαψουρίζουν άπραγοι γύρω από το χυμένο γάλα...Θαυμάζω τους ανθρώπους που έχουν θάρρος και πείσμα για ζωή υγιή και γεμάτη...Θαυμάζω τους ανθρώπους που δεν κουτσοβολεύονται...φαντασιώνοντας  πίτες ολόκληρες και σκύλους χορτάτους...
Θέλει κότσια ,θέλει ψυχή, θέλει πάθος ,θέλει αλήθεια η ζωή....αν πεις να τη ζήσεις....
Θαυμάζω τους ανθρώπους που έχουν ψυχή και δύναμη να ζήσουν αληθινά...Και θαυμάζω κι εκείνους που δεν έχουν θάρρος να ζήσουν αλλά το αναγνωρίζουν....τουλάχιστον έχουν αυτεπίγνωση...τουλάχιστον ξέρουν ....Κι ίσως να έχουν μια ελπίδα ...ακριβώς γιατί ξέρουν...

Α.Τ.