Ένα από τα πιο όμορφα φυσικά αξιοθέατα

ΛΙΜΝOΣΠΗΛΑΙΟ ΜΕΛΙΣΣΑΝΗΣ

Βρίσκεται 2 χιλιόμετρα από τη Σάμη και αποτελεί ένα από τα πιο όμορφα φυσικά αξιοθέατα του νησιού της Κεφαλονιάς. Μέρος με υπέροχη φυσική ομορφιά αλλά και ιστορία που ξεκινά από τα χρόνια της αρχαιότητας.

Κατά τη μυθολογία, η λίμνη της Μελισσάνης ήταν το μέρος που λατρευόταν ο θεός Πάνας και οι νύμφες. Μια εξ αυτών, ερωτεύθηκε τον τραγοπόδαρο θεό αλλά ο ίδιος δεν ανταποκρίθηκε στον έρωτά της και για το λόγο αυτό η νύμφη αυτοκτόνησε στα νερά της λίμνης. 

Η νύμφη αυτή ονομαζόταν Μελισσάνθη, και από εκεί προέκυψε το όνομα της λίμνης «Μελισσάνη». Επίσης το σπήλαιο ονομάζαται και «Σπήλαιο των Νυμφών». Η λίμνη ανακαλύφθηκε το 1951, και έπειτα από ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν στο χώρο της, ήρθαν στο φως ευρήματα του 3ου και 4ου αιώνα π.Χ. τα οποία πιστοποιούσαν την λατρεία του θεού Πάνα, αλλά και την παρουσία των νυμφών. Τα ευρήματα αυτά σήμερα βρίσκονται στο αρχαιολογικό μουσείο του Αργοστολίου.

Στο εσωτερικό της έχει καταρρεύσει ένα μεγάλο μέρος της οροφής, αποκαλύπτοντας ένα συναρπαστικό θέαμα. Η φυσική είσοδος του σπηλαίου είναι κατακόρυφη. Ωστόσο, η τεχνητή είσοδος με σκαλοπάτια και ο μακρύς υπόγειος διάδρομος, που έχουν δημιουργηθεί, επιτρέπουν στους επισκέπτες να γευτούν τη μαγεία του φυσικού χώρου. 

Η λίμνη βρίσκεται 20 μ. κάτω από την επιφάνεια του εδάφους και το βάθος των νερών της κυμαίνεται από 10 μ. έως 30 μ. Σταλακτικοί σχηματισμοί ηλικίας 20.000 χρόνων με περίεργα σχήματα στολίζουν το μεγαλύτερο τμήμα του σπηλαίου.

Αξίζει όταν επισκεφθείτε την Κεφαλονιά να κάνετε βαρκάδα στο σπήλαιο, έτσι άλλωστε γίνεται και η ξενάγηση. Ξεκινάει από το ξεσκέπαστο τμήμα του σπηλαίου όπου το φως πέφτει στο νερό και δημιουργεί τις ωραιότερες τυρκουάζ αποχρώσεις και συνεχίζεται στο σκεπασμένο τμήμα του. 

Στο κέντρο της λίμνης υπάρχει ένα μικρό νησάκι, πάνω στο οποίο βρέθηκαν ευρήματα που πιστοποιούν τη λατρευτική λειτουργία του σπηλαίου καθώς, κατά την αρχαιότητα, οι προϊστορικοί κάτοικοι λάτρευαν τον Θεό Πάνα και την παρουσία γυναικείων μορφών, τις γνωστές Νύμφες. Γι'αυτό το λόγο το σπήλαιο Μελισσάνη ονομάζεται και Σπήλαιο των Νυμφών.Ξεφυλλίζοντας τα βιβλία της μυθολογίας θα φτάσουμε στη νύμφη Μελισσάνθη, από την οποία προήλθε και το όνομα του λιμνοσπηλαίου, και στον Πάνα. 

Στην αρχαιότητα η λίμνη ήταν τόπος λατρείας αυτών των δύο.Ο μύθος λέει πως η Μελισσάνθη αυτοκτόνησε μέσα στη λίμνη από τη λύπη της, επειδή ο Πάνας δεν ανταποκρίθηκε στον έρωτά της. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, η βοσκοπούλα Μελισσάνθη έχασε ένα πρόβατο και καθώς προσπαθούσε να το βρει, σκόνταψε κι έπεσε μέσα στη λίμνη.

Μέσα στη λίμνη βρίσκεται ένα νησάκι, στο οποίο ο αρχαιολόγος Σ.Μαρινάτος ανακάλυψε ιερό του Πάνα, τα ευρήματα του οποίου πιστοποιούν τη λατρευτική λειτουργία του σπηλαίου και βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αργοστολίου. 

Στα ευρήματα αυτά περιλαμβάνονται ένα πήλινο ειδώλιο του θεού Πάνα, ένας πήλινος δίσκος που απεικονίζει νύμφες να χορεύουν, μια πήλινη πλάκα με πομπή νυμφών , καθώς κι ένα μικρό πλακίδιο με ανάγλυφη γυναικεία μορφή.

Αξιοθαύμαστο για τους επισκέπτες αποτελεί το γεγονός ότι το σπήλαιο της Μελισσάνης επικοινωνεί με όλο το υπόγειο δίκτυο του νησιού, που αποδείχτηκε το 1963. Το θαλασσινό νερό εισχωρεί στο έδαφος από τις Καταβόθρες στην περιοχή Αργοστολίου, ακολουθεί μια υπόγεια διαδρομή, ενώνεται με το νερό της βροχής, φτάνει στη Μελισσάνη και στη συνέχεια στη λίμνη του Καραβόμυλου διοχετεύοντάς τη με υφάλμυρο νερό.

Το λιμνοσπήλαιο της Μελισσάνης, το απαράμιλλο αυτό φυσικό γλυπτό, έχουν τη δυνατότητα να εξερευνήσουν οι επισκέπτες με τη χρήση βάρκας και τη συνοδεία ξεναγού, για να θαυμάσουν το γαλαζοπράσινο χρώμα του νερού που δημιιουργεί το φως, τους πολυάριθμους σταλακτίτες, καθώς και τη γαλήνη που αποπνέει αυτό το μαγευτικό δημιούργημα της φύσης.